มาถึงราชาเทพข้สวปลาย โดยพื้นฐานแล้วข้ามาถึงจุดสิ้นสุดของขอบเขตการบ่มเพาะนี้แล้ว ในขณะที่เจ้ายังมีพื้นที่เหลือเฟือมากมาย ข้าแย่ยิ่งกว่าเจ้าอีกมาก” หมิงตงกล่าวอย่างเศร้าโศก
เจี้ยนเฉินตบไหล่ของหมิงตงและหลังจากสนทานากันเล็กน้อย แล้วเขาก็มองไปที่ซุยหยุนหลันและถามว่า “ผู้พิทักษ์ซุย ทำไมท่านถึงมาอยู่ที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน ? พี่สาวของข้าอยู่ที่ไหน ? ท่านพานางมาด้วยหรือไม่ ? ”
“ฝ่าบาทตอนนี้สบายดี นางอยู่ในที่ปลอดภัยและไม่ได้เข้ามาในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนกับข้า” ซุยหยุนหลันเอ่ย น้ำเสียงของนางยังคงเย็นชาและไร้อารมณ์ ในขณะที่มองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยอารมณ์ที่ผสมปนเป
นางอดไม่ได้ที่จะคิดถึงตัวตนของเมื่อครั้งอยู่ที่ทวีปเทียนหยวน แม้แต่มดตัวหนึ่งก็ยิ่งใหญ่กว่าเขา
ถึงกระนั้นหลังจากนั้นไม่กี่ศตวรรษ เจี้ยนเฉินก็มาถึงระดับเดียวกับนาง นางรู้สึกว่ามันไม่จริง
