เป็นอย่างน้อย มันมาถึงขั้นอสงไขยช่วงกลางแล้ว วิ่ง พวกเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน … ”
“เจี้ยนเฉิน ไอ้สารเลวนั่นได้ล่อสัตว์อสูรที่น่ากลัวมาแล้วจริง ๆ ข้าจะไม่ละเว้นเขา…”
…
ทุกคนในบริเวณใกล้เคียงต่างก็ตกใจเมื่อเห็นกิ้งก่ายักษ์โผล่ออกมาจากลาวา จิตใจของพวกเขาก็ปั่นป่วน
เจี้ยนเฉินปรากฏตัวขึ้นเหนือหอคอยอนัตตาพร้อมด้วยกระบี่นวดาราวิถีสวรรค์ด้วยการโบกมือของเขา เขาเก็บหอคอยอนัตตา ก่อนที่จะมองดูเหล่าสุดยอดราชาเทพที่มีสีหน้าที่ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดัง ๆ “ ทุกคน กิ้งก่าตัวนี้มีพลังมากเกินไป แต่ด้วยความแข็งแกร่งของข้าที่มีอย่างจำกัด ดังนั้นข้าจึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน ดังนั้นข้าจึงต้องรบกวนพวกเจ้า ไม่ต้องกังวลมากเกินไป พวกเจ้ามีมากมาย ตราบใดที่พวกเจ้าร่วมมือกัน เจ้าจะสามารถสังหารกิ้งก่ายักษ์ตัวนี้ได้อย่างแน่นอน”
“สำหรับข้า มันดูเหมือนว่าข้าจะไม่สามารถให้ความช่วยเหลือใด ๆ ได้เลย ข้าจึงเลือกเส้นทางที่ให้ทุกคนได้ไปเกี่ยวข้องกับกิ้งก่ายักษ์ ดังนั้นข้าจะจากไปก่อน” เจี้ยนเฉินหยิบเอายันต์ส่งตัวจักรวาลออกมาและจากไป เขาออกจากพื้นที่ไปแล้ว
“เจี้ยนเฉิน เจ้ามันน่ารังเกียจ…”
สุดยอดราชาเทพหลายคนกัดฟันของพวก
