่างสว่างไสว มันข้ามภูเขาและหลงเหลือเพียงรอยฟันของกระบี่
จากที่ไกล ๆ ดูเหมือนว่าภูเขาจะกลายเป็นทะเลปราณกระบี่ที่พวกมันมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง มันกลายเป็นดั่งสถานที่ต้องห้าม ราชาเทพมากมายต่างก็ไม่กล้าเข้าไป
ในเวลานี้ มีคนอยู่ในถ้ำที่เต็มไปด้วยเลือด เขาถือกระบี่ในขณะที่เขาปรับแต่งด้วยทุกอย่างที่เขามี
น่าประหลาดใจที่คนผู้นี้คือเจี้ยนเฉิน
จิตวิญญาณวัตถุของวัตถุเทพไม่ยอมให้เจี้ยนเฉินที่เป็นแค่ราชาเทพควบคุม ดังนั้นมันจึงต่อต้านด้วยสิ่งอย่างที่มันมี
อย่างไรก็ตาม ท้ายที่สุดแล้วการต่อต้านก็อ่อนกำลังลงเมื่อเวลาผ่านไปในท้ายที่สุด สุดท้ายเจี้ยนเฉินก็ตะโกนออกมาและพลังบรรพกาลที่อยู่ในตัวของเขาก็ปราบปรามกระบี่ได้อย่างสมบูรณ์ กระบี่ได้หยุดต่อต้านแล้ว
“เจ้าเอาชนะข้าได้ แต่เจ้าไม่อาจใช้ข้าได้เต็มที่หากยังไม่ถึงขอบเขตตั้งต้น” จิตวิญญาณวัตถุกล่าวอย่างไม่พอใจ พลังที่เคยต่อต้านเริ่มหดตัวลงกลับมาอยู่ที่ปลายกระบี่
เจี้ยนเฉินใช้สิ่งนี้เป็นโอกาสในการครอบครองกระบี่ พลังบรรพกาลถูกถ่ายทอดลงไปในวัตถุเทพ และสามารถใช้พลังได้ถึงสองในสามของทั้งหมด ส่วนที่สามถูกควบคุมโดยจิตวิญญาณวัตถุ
“ข้าไม่จำเป็นต้องไปถึงขอบเขตตั้งต้น ข้าต้องก้าวหน้า
