วกับว่าเขากำลังทำท่าง้างต่อยตลอดเวลา
เมื่อเขาบินพ้นภูเขาเนปจูน ร่างกายของราชาเทพก็กลับมาควบคุมได้อีกครั้ง อย่างไรก็ตามเขาไม่อาจรักษาความสงบได้อีกต่อไป เขาจ้องไปที่เฉินหลงด้วยความตกใจอย่างมาก เขาตะโกนออกมาว่า “จะ-เจ้าเป็นใคร ? ”
ทุกคนรอบ ๆ เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา ดังนั้นพวกเขาจึงเงียบลงทันที คนที่เย้ยหยันและหัวเราะเยาะเฉินหลงก็ไม่อาจทำอะไรได้ นอกจากปิดปากเงียบด้วยความตกใจและประหลาดใจ พร้อมกับมีความสับสนอยู่เต็มใบหน้าของเขา
เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้ว่าสุดยอดราชาเทพได้ลอยออกจากภูเขาเนปจูนตามที่เฉินหลงพูดจริง ๆ อย่างไรก็ตามเขาไม่รู้ว่าเฉินหลงทำได้อย่างไรหรือมีวิธีการไหนที่ทำให้เกิดเป็นเช่นนั้นขึ้นมา
“ปะ-เป็นไปได้อย่างไร ? ขะ-ขะ-เขาควบคุมค่ายกลจอมปราชญ์สูงสุดของภูเขาเนปจูน นะ-นั่นมันเป็นไปไม่ได้” ในเวลานี้ สุดยอดราชาเทพมีความเข้าใจด้านค่ายกล ต่างก็มีดวงตาที่แทบจะถลนออกมาราวกับว่าเขาเพิ่งเห็นภูตผี
ทันใดนั้นคนอื่น ๆ หลังจากที่ได้รู้ว่าปรมาจารย์เฉินหลงควบคุมค่ายกลจอมปราชน์สูงสุดได้แล้ว สุดยอดราชาเทพทั้งหมดที่รวมตัวกันอยู่ที่นั่นรวมถึงราชาเทพที่บ่มเพาะอยู่ในภูเขาเนปจูนต่างก็พากันตกใจ
