เจี้ยนเฉินปรากฏบนหัวของเขา แม้ใบหน้าของเขาจะคุ้นเคยอย่างมาก แต่มันก็ดูต่างออกไปในเวลาเดียวกัน
“ถ้าอย่างนั้น เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจี้ยนเฉินไปไหน ? ” สุดยอดราชาเทพถาม
“ข้าสามารถหาเจี้ยนเฉินได้ ! ”
เสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจดังออกมาจากด้านหลังเมื่อสุดยอดราชาเทพอีกคนถามคำถามของเขา
เสียงของเหนือเทพขั้นสูงสุดที่อยู่ในอันดับหนึ่งของป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพ โม่เฉิงบินออกมาจากด้านหลังเล็กน้อย
“นายน้อย ทำไมท่านมาที่นี่ ? ” ใบหน้าของคังหยิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย เมื่อโม่เฉิงมาถึง เขาบินออกมาจากฝูงชน แต่เขาจ้องมองโม่เฉิงเปลี่ยนไปหลังจากนั้น ไม่นานเขาก็ถามว่า “นายน้อย ท่านประสบความสำเร็จในการทะลวงผ่านใช่หรือไม่ ? ”
“ถูกต้อง ข้าได้ทะลวงฝ่าจากเหนือเทพขึ้นไปแล้ว ข้าทะลวงผ่านแล้วตอนนี้” โม่เฉิงพยักหน้าให้กับคังหยิง หลังจากนั้นเขาก็จ้องมองสุดยอดราชาเทพรอบ ๆ และเขาไม่ได้แสดงความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย เขาพูดอย่างมั่นใจโดยไม่เย่อหยิ่งหรือพยายามที่จะทำให้พวกเขาไม่พอใจ “ข้าเคยต่อสู้กับเจี้ยนเฉินในอดีตอย่างรุนแรงและข้าก็ได้รับเลือดมาหยดหนึ่งในเวลานั้น เลือดอาจไร้ประโยชน์เมื่ออยู่ในมือคนอื่นที่ใช้ไม่เป็น แต่เมื่อมันอยู่ในมือข้า
