วอย่างช้า ๆ
“เพราะข้า ? ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ถูกต้อง ชะตากรรมของข้าวันนี้เป็นเพราะตัวของข้าเอง ถ้าไม่ใช่เพราะหยุนซิน นังแพศยานั้น ข้าจะเป็นอย่างนี้ได้เช่นไร ? มันเป็นนังแพศยานั้นที่ทำให้ข้าต้องการฆ่าเจ้า ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า….” องค์ชายห้าหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เขาเริ่มรู้สึกเสียใจ เขาไม่ควรที่จะโกรธเจี้ยนเฉินเพราะผู้หญิง
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เรื่องมันได้พัฒนามาไกลเกินว่าจะเสียใจแล้ว วิญญาณของเขาได้รับบาดเจ็บจากปราณกระบี่ลึกซึ้งและร่างกายกว่าแปดในสิบส่วนก็ตายไปแล้ว ส่วนที่เหลือคือวิญญาณของเขายังคงมีพลังปราณกระบี่สีเงินที่ค่อย ๆ กระจายไป เขาไม่อาจหยุดยั้งสิ่งเหล่านี้ได้
เจี้ยนเฉินรู้ว่าวิญญาณขององค์ชายห้ากำลังกระจัดกระจายไป ดังนั้นเขาจึงเรียกเฮยหยาออกมาเพื่อให้เขาเห็นการตายขององค์ชายห้าด้วยตัวเอง
“เฮยหยา เจ้าคนทรยศ…” องค์ชายห้าเต็มไปด้วยความเกลียดชังเมื่อเขาเห็นเฮยหยา หากไม่ใช่เพราะเฮยหยา เจี้ยนเฉินจะหาเขาเจอได้อย่างไร เขาอาจจะเข้าไปในรูปปั้นอัครสูงสุดและได้มรดกอย่างอื่นเพิ่ม
อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดนี้ถูกทำลายเพราะเฮยหยา
“องค์ชาย ท่านไม่อาจโทษข้าได้ ข้าเพียงต้องการรอด ข้าขอให้พระองค์เดินทางปลอดภัย” เฮยหยาป้องมือ
