าณ 5 ล้านกิโลเมตร...” ไม่นานสายตาของเฮยหยาก็สว่างขึ้น เขาหาองค์ชายห้าพบแล้ว
แสงไฟที่ชั่วร้ายได้วาบผ่านดวงตาของเจี้ยนเฉิน “เฮยหยา มันไม่เหมาะกับเจ้าที่จะได้เจอกับองค์ชายห้า ในตอนนี้ เจ้าควรจะซ่อนตัวในโถงศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าในตอนนี้” เจี้ยนเฉินดึงศาลาศักดิ์สิทธิ์ออกมาและหลังจากปรับแต่งเบื้องต้น เขาก็ปล่อยให้เฮยหยาเข้าไป
โถงศักดิ์สิทธิ์เป็นหนึ่งในสินสงครามของเขา แม้ว่ามันจะไม่ได้มีคุณภาพสูง แต่มันก็เพียงพอที่จะซ่อนใครสักคน
จากนั้นเจี้ยนเฉินก็ปิดบังตัวตนและซ่อนตัว เขาบินไปหาองค์ชายห้าด้วยตัวเอง
ตอนนี้องค์ชายห้าดูกระเซอะกระเซิงอยู่ในหลุมลงไปใต้พื้นดินพร้อมด้วยสีหน้าที่ซีดเซียว กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวอย่างสมบูรณ์ ทำให้เขาดูน่ากลัวมาก ดวงตาที่แดงก่ำของเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชังและความโกรธแค้น
“เจี้ยนเฉิน เจี้ยนเฉิน ข้าจะไม่ปล่อยเจ้า ข้าจะไม่ปล่อยเจ้า ข้าสาบาน ข้าจะทำให้เจ้าทรมาณมากที่สุดก่อนในโลกก่อนที่จะเอาชีวิตเจ้า…”
“มันเป็นมรดกของอัครสูงสุด นั่นคือมรดกของอัครสูงสุด สิ่งที่ข้าต้องการคือเพียงแค่ก้าวเล็ก ๆ อีกก้าวเดียวและสุดท้ายมันก็เป็นของข้า…มันเป็นเพราะเจ้าเจี้ยนเฉิน ทั้งหมดนี้เป็นเพราะ