มีสูตร? แล้วจะแต่งงานทำไม?”
สีหน้าของเจียงต้าไห่ก็เปลี่ยนไป หากไม่มีสูตร สิ่งที่เขาวางแผนไว้ก็สูญเปล่ามิใช่หรือ? แถมลูกชายเขายังถูกแทงเปล่าๆ อีก
“พี่สาม พี่รองสนิทกับท่านมาก คงไม่อยากเห็นหลานสาวต้องเป็นทุกข์หรอก ท่านไปหาพี่รอง ไปขอร้องเขา ขอให้เขายกสูตรนั้นให้เหลียนเอ๋อร์เป็นของขวัญแต่งงานเถิด”
อวิ๋นเจวียนเอ๋อร์ได้ยินดังนั้น ก็แอบชื่นชมในใจที่เจียงต้าไห่คิดได้เร็ว ทำไมนางถึงคิดเรื่องนี้ไม่ออกนะ
“ใช่ๆ พี่สาม ท่านสนิทกับพี่รอง ไปขอร้องพี่รองเถิด พี่รองต้องยอมรับปากท่านแน่ เขาไม่มีทางทอดทิ้งเหลียนเอ๋อร์หรอก”
เถาซื่อรีบพูดขึ้น “เจ้าสาม ยืนโง่อยู่อีกทำไม ไม่ได้ยินที่น้องสาวกับน้องเขยเจ้าพูดหรือไง รีบไปหาพี่รองของเจ้าเสียสิ อย่าทำลายชีวิตเหลียนเอ๋อร์!”
อวิ๋นโส่วเย่ามองพวกเขาทีละคน แต่ก็ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย เพียงแค่เอ่ยอย่างเย็นชาว่า “ข้าจะตัดญาติกับพวกท่าน จะไปหาพี่รองทำไม?”
เขาไม่ได้โง่ เขารู้ดีว่าคนพวกนี้กำลังคิดอะไรอยู่ พวกเขาจ้องจะเอาสูตรเม่าไช่! เพื่อสูตรเม่าไช่เพียงอย่างเดียว ถึงกับยอมทำลายชีวิตเหลียนเอ๋อร์! นี่หรือคือพ่อแม่ของเขา น้องสาวแท้ๆ ของเขา ยังสู้พี่รองที่ไม่ได้เป็นพี่น้องร่วมสายเลือดไม่ได้!
ไม่สิ พวกเขาจะไปเทียบกับบ้านของพี่รองได้อย่างไร?
