งจากนั้นการปรากฏที่ลึกลับที่แม้กระทั่งเจี้ยนเฉินก็ยังไม่สัมผัสได้ก็ลอยออกมา มันซึมซับสภาพแวดล้อมรอบ ๆ
หลังจากทำอย่างนั้น เจี้ยนเฉินก็รออย่างอดทน อย่างไรก็ตามเขารอนานมาก แต่จิตวิญญาณวัตถุก็ยังไม่ตื่น
ในเวลาเดียวกัน ตาข่ายขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยพลังงานก็ขยายตัวออกไปทั่วทุกพื้นที่ในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนและล้อมรอบทั่วทั้งสถานที่ ดูเหมือนว่ามันจะเป็นกับดักกักขังอะไรก็ตามที่อยู่ในนั้น
ตาข่ายพลังงานดูเหมือนจะมีชีวิต มันเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาก่อนที่จะค่อย ๆ หดตัวเข้าหาศูนย์กลาง มันเล็กลงเรื่อย ๆ
“ข้าเป็นเจ้าของที่นี่ ข้าเป็นผู้กำหนดทุกอย่างที่นี่ ข้ามีพลังไม่สิ้นสุดในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ เจ้าไม่อาจดักจับข้าและไม่อาจดูดซับข้าและแทนที่ข้า….” ในตอนนี้พลังจิตที่โกรธเกรี้ยวก็ตะโกนออกมาผ่านตาข่ายที่อยู่ภายใน
มีพลังจิตโบราณภายในตาข่ายพลังงาน มันต่อต้านการหดตัวของตาข่ายอย่างหนักเท่าที่จะทำได้ ตอนนี้มันเหมือนกับนักโทษที่ติดอยู่ที่นั่นด้วยความเหนียวแน่นของตาข่าย
ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อไหร่ที่ตาข่ายหดลง พลังจิตส่วนโบราณส่วนหนึ่งก็จะถูกหลอมรวมเข้ากับตาข่ายและกลายเป็นส่วนหนึ่งของมัน
“ในฐานะที่เป็นจิตวิญญาณวัตถุของพระราชวัง
