บการปกป้องจากพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน ก็ไม่ใช่ว่านางจะปลอดภัยเสมอไป อาจมีใครบางคนรู้ทักษะลับโบราณที่สามารถทำร้ายนางจากการปกป้องนี้ก็ได้ ข้าเองก็ไม่อาจทำอะไรพวกเขาได้ ดังนั้นข้าจึงขอร้องให้เจ้าช่วยเสี่ยวม่าน” จื่อหยุนวิงวอน
เมื่อเห็นเจี้ยนเฉินขมวดคิ้ว จื่อหยุนก็กัดฟันแน่น นางตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง นางพูดอย่างเด็ดเดี่ยวว่า “เจี้ยนเฉิน ถ้าเจ้าช่วยเสี่ยวม่านให้เป็นผู้นำของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน ข้าจะเป็นของเจ้าในอนาคต” ด้วยสิ่งนี้ จื่อหยุนเอียงอายเล็กน้อย แต่ดวงตาของนางยังคงจ้องไปที่เจี้ยนเฉินราวกับว่านางต้องการเห็นสิ่งที่เขากำลังคิดอยู่
มันสร้างความผิดหวังให้กับจื่อหยุน เพราะเท่าที่นางเห็น เจี้ยนเฉินไม่ได้สนใจเงื่อนไขในการเสนอเรือนร่างของนางเลย
ต้องบอกว่าจื่อหยุนนั้นงดงามพอที่จะทำให้ดวงจันทร์อับแสงได้ แม้ว่านางจะไม่อาจเทียบได้กับซ่างกวนมู่เอ๋อ แต่นางก็ยังมีความงามอย่างน่าประหลาดใจ โชคไม่ดีที่เจี้ยนเฉินไม่ใช่คนที่มักมาก ดังนั้นเสน่ห์ของนางจึงไร้ประโยชน์เป็นธรรมดา
“พี่เจี้ยนเฉิน ถ้าท่านช่วยข้าให้เป็นผู้นำของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนสำเร็จ ข้าจะมอบมรดกและสมบัติสวรรค์ทั้งหมดของที่นี่ให้กับ
