ที่จะทำให้เจ้าภูมิใจได้อีกแล้ว ข้าจะต่อสู้กับเจ้าไม่ช้าก็เร็วเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นในทวีปเทียนหยวน”
ตาของซุยหยุนหลานก็หรี่แคบลง นางมองไปที่เอเดรียนน่าอย่างซาบซึ้งก่อนที่จะมองออกไป นางก้มหน้าลงเล็กน้อย นางจ้องมองพื้นอย่างเงียบ ๆ ด้วยสายตาที่เบื่อหน่าย
สิ่งที่เอเดรียนน่าพูดว่านางไม่มีที่ไหนให้กลับไปยังคงดังก้องในหัวของนางราวกับคำสาป มันสั่นคลอนความคิดของนางและเพิ่มความโศกเศร้าให้กับนาง
ซ่างกวนมู่เอ๋อไม่ทราบว่ามีการเกิดมีปากมีเสียงกันระหว่างเอเดรียนน่าและซุยหยุนหลาน นางมองไปที่พิณปีศาจร่ำไห้อีกครั้งและรู้สึกดีใจมาก นางรู้สึกถึงความหวัง
“บรรพชนนั้นพูดถูก ชั้นที่ 12 ของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนสามารถทำให้จิตวิญญาณวัตถุตื่นขึ้นมาได้เร็วมาก เพราะมีพลังลึกลับในพื้นที่นี้ พิณปีศาจร่ำไห้จะดูดซับด้วยตัวของมันเอง เป็นเพราะว่าพลังนี้มันพิเศษอย่างมากทำให้คนอื่นไม่อาจรู้สึกได้ แม้ว่าข้าจะไม่อาจรู้สึกถึงพลังลึกลับได้ หากไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าข้าได้รับการยอมรับเบื้องต้นจากพิณปีศาจร่ำไห้…..” ซ่างกวนมู่เอ๋อคิด นางไม่ต้องการมรดกทั้งสามที่นี่ นางกลับมุ่งความสนใจของนางไปที่พิณปีศาจร่ำไห้อย่างใจจดใจจ่อเพื่
