หายไปอย่างเงียบ ๆ ภายในตัวของเจี้ยนเฉินและหมุนวนรอบตัวของเขา
ไคยะผู้ซึ่งนั่งอยู่ด้านหน้าของเจี้ยนเฉินมองเข้าอย่างตกใจ นางพูดพึมพำ “ขะ-เขา เข้าใจกฏแห่งการทำลายล้างแล้วจริง ๆ ”
…
ไม่รู้ว่ามันนานแค่ไหน เจี้ยนเฉินก็ออกจากสภาวะที่มหัศจรรย์
ทันทีที่เขารู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของเขา ไม่เพียงแต่เขาจะรู้สึกถึงพลังของกฏแห่งกระบี่อย่างชัดเจนแล้ว เขายังสามารถสัมผัสถึงกฏแห่งการทำลายล้างอีกด้วย
เจี้ยนเฉินตกใจ ไม่นานเขาก็พยายามที่จะรวบรวมพลังของกฎแห่งการทำลายล้าง และอย่างที่คิดเอาไว้กฏแห่งการทำลายล้างก็ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากที่เขาคิด
“ขะ-ข้าเข้าใจกฎแห่งการทำลายล้างแล้ว ? ” สีหน้าของเจี้ยนเฉินบ่งบอกถึงความไม่อยากจะเชื่อ เดิมทีเขาต้องการทำความเข้าใจถึงความลับจากกฏจากไคยะ แต่เขาไม่คิดเลยว่าเขาจะเข้าใจกฏแห่งการทำลายล้างได้สำเร็จ
“ไคยะ ข้าใช้เวลาไปนานแค่ไหน ? ” เจี้ยนเฉินถามอย่างประหม่า เขาจมอยู่กับสภาวะที่น่าประหลาดใจโดยลืมถึงตัวตนของเขาและทุกอย่างไปหมด เขากลัวว่าเขาจะใช้เวลาไปนานมาในการทำความเข้าใจกฏแห่งการทำลายล้าง
“ครึ่งปี”
“เพียงครึ่งปี ? โล่งอกไปที” เจี้ยนเฉินถอนหายใจด้วยความโล่งอกและท้ายที่สุดเขาก็
