ก็เก็บมันเอาไว้เป็นจำนวนมาก ทำให้เขาไม่มีเวลามากพอที่จะควบรวมปราณกระบี่สายที่สามหลังจากนั้น
ตอนนี้มีกิ้งก่าที่น่ากลัวกำลังรออยู่ด้านนอก เขาถูกขังอยู่ในหอคอยอนัตตา ดังนั้นเขาจึงได้แต่ใช้เวลานี้ในการฝึกฝนเท่านั้น
เจี้ยนเฉินได้รวมเอาปราณประบี่ทั้งสองอีกครั้ง ในอดีตเขาก็เคยทำอยู่แล้ว เขาจึงคุ้นเคยกับกระบวนการเหล่านี้ ไม่นานเขาก็เริ่มควบแน่น
เจี้ยนเฉินใช้เวลากับตัวเองอยู่เงียบ ๆ ไคยะ, จื่อหยุนและเสี่ยวม่านก็ไม่ได้อยู่เฉย ๆ พวกเขาก็ยังคงบ่มเพาะ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเสี่ยวม่าน นางบ่มเพาะอย่างหนักหลังจากที่มีเรื่องเกิดขึ้นในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน ความสามารถของนางก็ไม่น่ากลัวนัก แต่เพราะเนื่องจากตัวนางยังเด็กเกินไปและไม่ได้มีเวลาบ่มเพาะที่นานนัก นางจึงอยู่ขอบเขตมนุษย์เพียงเท่านั้น หลังจากที่นางตัดสินใจบ่มเพาะอย่างยากลำบากเมื่อรวมกับทรัพยากรที่มากมายของจื่อหยุน การพัฒนาของเสี่ยวท่านก็อาจอธิบายได้ว่ายอดเยี่ยมอย่างมาก ไม่นานนางก็ทะลวงไปถึงขอบเขตเซียน
ในทางกลับกัน จื่อหยุนเพิ่งจะได้มรดกของขั้นบรรพกาล ตอนนี้นางมีช่วงเวลาที่สงบสุขที่หาได้ยากแล้ว นางจึงทุ่มเทให้กับการดูดซับมรดก
บนท้องฟ้าเหนือลาวา ราชา
