“เจี้ยนเฉิน ? ไม่เคยได้ยินชื่อเขาเลย”
“น้องชาย ข้าเพิ่งเข้ามาในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเมื่อไม่นานมานี้ ข้าจึงไม่รู้ว่าเจี้ยนเฉินคือใคร ทำไมเจ้าไม่บอกวิธีติดต่อเจ้าให้กับข้า เมื่อข้าได้รับข่าวเกี่ยวกับเจี้ยนเฉิน ข้าจะสามารถบอกเจ้าได้ทันที”
หมิงตงถามคนหลายคนติดต่อกันแต่ผลลัพธ์ที่ได้ก็ชัดเจนมาก ทุกคนที่เขาเจอเพิ่งเข้ามาในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเมื่อไม่นานมานี้ เร็วกว่าเขาเพียงเล็กน้อย ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รู้จักเจี้ยนเฉิน
เมื่อผู้คนที่หมิงตงหยุดพูดคุยด้วยเห็นเครื่องแต่งกายพิเศษของแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์และตราประจำตำแหน่งของพระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิง พวกเขาทั้งหมดกลายเป็นคนสุภาพและพูดด้วยความเคารพอย่างมาก พวกเขาไม่กล้าทำให้เขาต้องเสียเวลา
พระราชวังสวรรค์แห่งบิเชิงนั้นอยู่ไกลเกินกว่าที่ผู้บ่มเพาะระดับล่างที่ต้องดิ้นรนจะรู้จัก บางคนไม่มีสิทธิ์ที่จะรู้ อย่างไรก็ตามเหล่าศิษย์และลูกหลานขององค์กรขนาดใหญ่ต่างคุ้นเคยกับมัน
“ไม่มีใครในชั้นล่างรู้อะไรเลย ดูเหมือนว่าข้าจะต้องขึ้นไปชั้นบน” หมิงตงคิด จากนั้นเขาก็มองแม่ทัพศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้าคนที่อยู่ข้างหลังเขาแล้วพูดว่า “ชุดเกราะที่พวกเจ้าใส่นั้นดูสะดุดตาเกินไป แม้ว่าข้าจะมาที่พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเพื่อค้นหาเจี้ยนเฉิน น้องชายของข้า แต่ผู้อาวุโสแปดก็ตั้งเกณฑ์นี้เพื่อฝึกข้าเช่นกัน หากพวกเจ้ายังใส่ชุดเกราะ ข้าจะไม่สามารถฝึกซ้อมได้เลย พวกเจ้าควร
