จี้ยนเฉินรู้ว่าประตูนี้เป็นเพียงเรื่องของการปรากฏตัวภายนอก ถึงอย่างไรหอคอยอนัตตาก็เป็นวัตถุเทพที่มีคุณภาพน่าประทับใจ ตอนนี้แม้ว่าประตูจะหายไป มันก็ไม่มีใครสามารถเข้าไปด้านในของหอคอยอนัตตาได้โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเขา แม้ว่าพื้นที่ด้านนอกทุกตารางนิ้วจะเต็มไปด้วยลาวา แต่ก็ไม่สามารถซึมผ่านช่องว่างในประตูได้
“ลาวาที่นี่มีพลังมาก ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของสัมผัสทางวิญญาณ ข้าไม่สามารถขยายมันได้เกินกว่าลาวาเลย ดูเหมือนว่าข้าจะต้องออกไปข้างนอกด้วยตัวเอง” เจี้ยนเฉินขมวดคิ้วและพูดอย่างเคร่งเครียด เขาเข้าใจว่าลาวาข้างนอกนั้นน่ากลัวเพียงใด แม้ว่าเขาจะใช้พลังการป้องกันตัวของร่างบรรพกาลไปถึงขีดสุด เขาก็คงอยู่ได้ไม่นานนัก
“เจ้าจะต้องระมัดระวัง นี่คือก้นทะเลลาวาที่ร้อนกว่าด้านบนมาก ด้วยความทนทานของร่างกายเจ้า เจ้าจะสามารถอยู่บนด้านบนได้สักพัก แต่ที่ด้านล่าง เจ้าจะต้องบาดเจ็บภายใน 10 วินาที” ไคยะยืนขึ้นแล้วพูดจากข้าง ๆ เจี้ยนเฉิน นางมีน้ำใจอย่างมากและดูเหมือนนางจะเป็นกังวล
“ไม่ต้องเป็นห่วง ข้ารู้ว่าขีดจำกัดของตัวเอง ข้าเองก็ไม่อยากเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่เช่นกัน” เจี้ยนเฉินมองไคยะเป็นการบอกให้นางหยุดกังวล ใบหน้าของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ลาวาที่ก้นเหวนั้นน่ากลัวจริง ๆ แต่เป็นไปไม่ได้ที่ลาวานี้จะฆ่าเขาทันที ซึ่งเขามีเวลาที่จะถอยกลับเข้าไปในหอคอย
เจี้ยนเฉินสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และไหลเวียนพลังบร
