ก็กระจัดกระจายไปทุกทิศทุกทาง เจี้ยนเฉินปัดปราณกระบี่ขนาดใหญ่ของกงเจิ้งจนกระจายไปแยกย้ายกันไป ในขณะที่แสงรอบเจี้ยนเฉินมืดสลัว เขาพุ่งไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญด้วยการแลกกับรอยเฉือนที่ลึกไปถึงลึกกระดูก เขามุ่งตรงไปที่กงเจิ้ง พลังแห่งการมีอยู่ของเขาน่าตกใจในขณะที่เขาดูเหมือนจะไม่มีอะไรมาหยุดยั้งได้
“เจ้ายังต้องการที่จะต่อต้านรึ ? ข้าจะทำให้เจ้าพิการก่อนแล้วจับตัวเจ้า” ดวงตาของกงเจิ้งเยือกเย็นในขณะที่เขาพูดอย่างโหดเหี้ยม กฎของกระบี่ควบแน่นอยู่รอบตัวเขา ทำให้เขาเปล่งประกายสว่างจ้า เขาเตรียมพร้อมที่จะใช้กำลังเต็มที่เพื่อที่จะจบการต่อสู้อย่างรวดเร็ว
นี่เป็นเพราะเขาต้องการเอาตัวผู้หญิงของเจี้ยนเฉินไปก่อนที่ทั้งสามคนจะมาถึง เวลาเป็นสิ่งสำคัญ
เจี้ยนเฉินมาถึงข้างหน้ากงเจิ้ง ทันใดนั้นเจตจำนงกระบี่อันทรงพลังที่เพียงพอในการทำให้โลกสั่นคลอนก็ส่องสว่างมาจากตัวเขา เส้นปราณกระบี่ขนาดหนึ่งนิ้วสีขาวเงินปรากฏขึ้นอย่างเงียบ ๆ เหนือศีรษะของเขา
ปราณกระบี่มีขนาดเล็กแต่มันก็น่ากลัวอย่างยิ่ง มันมีพลังมากพอที่จะทำให้โลกส่งเสียงดังก้อง มันทำให้สีหน้าของเหล่าราชาเทพรอบ ๆ เปลี่ยนไปอย่างมาก จิตใจของพวกเขาสั่นไหว
แม้แต่สีหน้าของสุดยอดราชาเทพที่ทรงพลังที่สุดอย่างกงเจิ้งก็เปลี่ยนไปในเวลานั้น เขาพยายามที่จะรักษาท่าทางสงบขณะที่เขาถูกคุกคามอย่างมากจากปราณกระบี่ มันทรงพลังมาก เขาไม่เคยสัมผัสอะไรแบบนี้มาก่อน มันทำให้วิญญาณขอ
