เขาใช้พลังทั้งหมดที่มีออกมา มันรุนแรงจนโลกรอบตัวดูหมองหม่นลงไป มันทำให้ทั้งชั้นเก้าต้องสั่นไหว
ไม่นานหลังจากที่การต่อสู้นี้เริ่มต้น ปรมาจารย์ชูก็ได้เผยจุดอ่อนออกมาก่อน การใช้วัตถุเทพมานานนั้นกินพลังงานดั้งเดิมของเขาไปอย่างรวดเร็ว รวมกับบาดแผลที่ยังไม่ฟื้นตัวดีนักแล้ว เขาจึงยากที่จะทนได้นาน
ในอีกด้าน เจี้ยนเฉินนั้นบาดเจ็บมากกว่าปรมาจารย์ชูอย่างมาก เขาตัวชุ่มไปด้วยเลือดและโดนโจมตีโดยตรงโดยวัตถุเทพ ตัวเขาเต็มไปด้วยบาดแผลและเลือดบรรพกาลที่กระจายไปทั่ว แต่พลังของเขาไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย มันทำให้เขาดูเหมือนกับสัตว์อสูรในร่างมนุษย์ เขาเหมือนกับบางสิ่งที่ไม่อาจจะฆ่าลงได้ไม่ว่าจะพยายามเพียงใดก็ตาม
ตูม !
สุดท้ายภายใต้การปะทะที่ดุเดือดในครั้งนี้ ปรมาจารย์ชูซึ่งอ่อนแอลงก็ต้องกระเด็นกลับไปเพราะการโจมตีจาก เจี้ยนเฉินเพียงครั้งเดียว วัตถุเทพในมือหม่นลงหลังจากที่ไม่มีพลังงานดั้งเดิมสนับสนุนได้มากพอ
แม้ว่าปรมาจารย์ชูจะกินยาฟื้นฟูเพื่อฟื้นฟูพลังงานดั้งเดิมของตนแล้ว แต่มันก็เทียบไม่ได้กับอัตราการใช้พลังงานที่รวดเร็วของวัตถุเทพเลย
เมื่อสลัดจากปรมาจารย์ชูได้ เจี้ยนเฉินก็พุ่งเข้าหาคังหยิงและเข้าต่อสู้เพื่อแบ่งเบาความกดดันที่มีต่อไคยะ
“คังหยิง ข้าทำทุกอย่างที่ข้าทำได้แล้ว ต่อไปมันก็ขึ้นอยู่กับเจ้า” ปรมาจารย์ชูพูดขึ้น เขาดูมีสภาพน่าอดสู การต่อสู้นี้ส่งผลต่อเขาอย่างมาก เขาเป็นราชาเทพที่แข็งแกร่งแต
