ะบดบังดวงจันทร์เนปจูนเอาไว้ พวกมันฟาดเข้าใส่พื้นด้วยพลังอันน่ากลัว
มือทั้งสองข้างมีเกล็ดสีคราม เกล็ดทุกอันมีพลังอันแข็งแกร่งเปล่งแสงสีครามออกมา ตอนที่มือนั้นฟาดลงไป แรงกดดันก็ทำให้พื้นยุบลงพร้อมกับเกิดการสั่นไหวอย่างรุนแรง
นี่คือการโจมตีจากคังหยิง มันทรงพลังจนทำให้ราชาเทพด้านหลังหลายคนถึงกับหน้าซีดด้วยความกลัว พวกเขารู้สึกเหมือนว่าโลกนี้กำลังจะพบกับจุดจบ
เจี้ยนเฉินตะโกนออกมาและใช้พลังทั้งหมดที่ตัวเองมี เขาเปลี่ยนเป็นกระบี่และพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเปล่งแสงออกมาปะทะเข้ากับมือขนาดใหญ่อย่างรุนแรง
ตูม ! เจี้ยนเฉินโดนฟาดลงมาที่พื้น ตัวกว่าครึ่งของเขาฝังอยู่ในดินพร้อมกับเลือดที่ไหลออกมาจากมุมปาก ไคยะยังคงสีหน้าไร้อารมณ์และแสดงสายตาเย็นชาดังเดิม ตอนนั้นในหัวนางเหมือนกับว่างเปล่า นางยังดูสงบนิ่งราวกับว่าไม่มีความคิดใด ๆ นางชี้มือขึ้นไปบนฟ้าและพลังของกฎแห่งการสร้าง, การทำลายล้างและไฟก็อัดแน่นเข้าด้วยกันหมุนวนรอบตัวนาง
ไคยะใช้กฎทั้งสามโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย พลังทั้งสามพุ่งทะยานออกไป มันทรงพลังจนไปถึงระดับใหม่ เมื่อพลังทั้งสามหลอมรวมกันแล้ว มันเหมือนกับสั่นพ้องกับกฎของโลกพุ่งทะยานออกไป
แกร๊ก !
การโจมตีของไคยะมีพลังที่น่าเหลือเชื่อ ตอนที่พลังของกฎทั้งสามปะทะกับมือขนาดใหญ่ที่ฟาดลงมา มันก็ได้เกิดเสียงแตกหักดังขึ้น เกล็ดสีครามแตกออกก่อตัวเป็นรูที่มีเลือดไหลออกมาราวกับฝนที่ตกลงจากฟ้า
คังหยิงต้องถอย
