่าเทียมกับราชาเทพช่วงต้น แม้ว่ากฎแห่งกระบี่นั้นจะเป็นกฎที่รู้กันกว่ามีพลังโจมตีมากที่สุด แต่มันก็ไม่อาจะทดแทนความต่างและเทียบเท่ากฎแห่งไฟของราชาเทพช่วงปลายได้
แต่ปราณกระบี่ของเขาไม่ได้มีแค่พลังของกฎแห่งกระบี่ มันยังมีพลังบรรพกาลอยู่ด้วย
หลังจากที่ปราณกระบี่สลายไป พลังบรรพกาลภายในก็พุ่งออกไปต่อราวกับลูกศร มันไม่ได้ช้าลงเลยแม้แต่น้อย
มันพุ่งตัดผ่านท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยเปลวไฟและพุ่งทะลุหน้าผากของราชาเทพช่วงปลายโดยอยู่ในรูปลำแสงสีดำที่พุ่งผ่านไปด้วยความเร็วแสง ลบวิญญาณของเขาทิ้ง
ราชาเทพคนอื่น ๆ โดยรอบต่างพากันตะลึงงันกับสิ่งที่เห็น หลังจากนั้นสายตาที่พวกเขามองมายังเจี้ยนเฉินก็เปลี่ยนไป
ตอนนั้นไม่มีใครกล้าประมาทเจี้ยนเฉินอีกต่อไปหลังจากที่เขาได้แสดงพลังอันน่าทึ่งนี้ออกมา หลายคนมองมาที่เขาด้วยความกลัว บางคนตะลึง
ราชาเทพช่วงต้นกลับฆ่าราชาเทพช่วงปลายได้อย่างง่ายดาย ทุกคนต่างทั้งแปลกใจและกลัวในพลังของเขา
การฆ่าราชาเทพช่วงปลายได้นี้เป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเจี้ยนเฉิน เขาไม่ได้มองไปยังราชาเทพที่ตายด้วยซ้ำ เขากลับมองไปยังกระบี่ในมือแทน แม้ว่ามันจะไม่สมบูรณ์แต่มันก็เพียงพอสำหรับเขาในตอนนี้
“ความแข็งแกร่งของข้าเพิ่มขึ้นมามากด้วยวัตถุเซียนขั้นสูงสุดนี่ ข้าจัดการกับพวกราชาเทพช่วงปลายได้ง่ายยิ่งกว่าเดิม” เจี้ยนเฉินพึมพำด้วยความดีใจต แม้ว่าเขาจะเคยฆ่าราชาเทพช่วงปลายมาก่อน แต่มีแค่เขาที่รู้ว่ามันไม่ไ
