ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน
“เจี้ยนเฉิน เจ้ารับรู้ได้รึไม่ว่าโลกนี้เปลี่ยนไปเล็กน้อย ? ” ไคยะมองไปที่เจี้ยนเฉินและพูดขึ้นมาด้วยท่าทีไม่มั่นใจ
เจี้ยนเฉินตรวจสอบรอบตัวก่อนจะส่ายหน้า “นอกจากการเปลี่ยนแปลงของท้องฟ้าและความสว่างแล้ว ข้าไม่อาจจะบอกความต่างอย่างอื่นได้ ไคยะ เจ้าเห็นอะไรผิดปกติงั้นรึ ? ”
ไคยะเงียบไป นางหลับตาลงและตรวจสอบรอบตัวนาง ตอนที่นางลืมตาขึ้นมา แววตาของนางก็แสดงความแปลกใจและสงสัยออกมา
ในเวลาเดียวกัน เฉินหลงก็ออกมาจากถ้ำ เขามองไปยังท้องฟ้าที่มืดมิดและพึมพำออกมา “ดวงจันทร์เนปจูน กลับมาปรากฏตัวขึ้นจริง ๆ ตามที่เสี่ยวเจิ้งบอกมา มันคงจะต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นกับพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน ตอนที่ข้าหลอมรวมเข้ากับค่ายกลของจอมปราชญ์สูงสุดก่อนหน้านี้ ข้ารับรู้ได้ถึงพลังแปลก ๆ ราวกับว่ามีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไปภายในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนเมื่อตะกี้นี้”
“มันราวกับว่ากฎที่นี่ต่างไปจากเดิม แต่มันไม่ได้ส่งผลต่อเขตของภูเขาแห่งนี้…”
ห่างออกไปจากเจี้ยนเฉินหลายสิบล้านกิโลเมตร กลุ่มราชาเทพที่นำโดยองค์ชายห้าจากจักรวรรดินภาได้นั่งลงไปกับพื้นและทำการรักษาตัวเอง หลายคนตัวโชกไปด้วยเลือดและหลายคนก็บาดเจ็บสาหัส พวกเขาฟื้นฟูตัวเองด้วยการกินยา
ราชาเทพ 10 คนของครอบครัวหยุนเองก็อยู่ในหมู่พวกนี้ด้วย หลังจากที่หยุนซินตกลงที่จะเป็นชายาขององค์ชายห้า พวกเขาก็มีสายสัมพันธ
