ี่ดูดซับเลือดบรรพกาลของเขาเข้าไปถึงแม้ว่ามันจะไม่บริสุทธิ์แต่ก็สามารถจะเติบโตขึ้นมาได้และตอนที่พวกเขาเก็บสมบัติสวรรค์กันเสร็จ เมล็ดนี้ก็เติบโตกลายเป็นดอกไม้สีชมพู
กล้วยไม้นี่โดดเด่นอย่างมาก ทันทีที่มันบานออก มันก็มีความคิดและสติของตัวเอง มันยังไม่เพียงพอที่จะสื่อสารกับเจี้ยนเฉินได้ แต่เขารู้สึกได้ถึงอารมณ์จากความคิดของมันได้
เจี้ยนเฉินยกดอกไม้กลืนกินเข้าไปใกล้กศพของราชาเทพทั้งสี่และคิด
เขาเรียนรู้จากจิตกระบี่ว่ากล้วยไม้กลืนกินนั้นจะเติบโตด้วยการกินผู้เป็นอมตะ ดังนั้นเขาต้องการดูว่าราชาเทพเหล่านี้จะเป็นประโยชน์ต่อกล้วยไม้รึไม่
มันไม่ต่างอะไรกันมากระหว่างผู้บ่มเพาะและผู้ที่เป็นอมตะในโลกเซียนกับโลกอมตะ พวกเขาต่างก็ดูดซับพลังงานของโลกและทำความเข้าใจกฎของโลกเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตัวเอง ความต่างเป็นเพียงแค่ชื่อ แต่ตอนที่กล้วยไม้เข้าไปใกล้ศพ มันกลับสั่นไหวอย่างรุนแรง ใบของมันบานออกทันที ความคิดที่พร่ามัวแฝงไปด้วยความกลัวปรากฏขึ้นในหัวของเจี้ยนเฉิน
เจี้ยนเฉินแปลกใจก่อนจะเข้าใจสถานการณ์ได้ทันที เขาดึงเอาดอกไม้ออกห่างจากศพทันที
แม้ว่ากล้วยไม้นี่จะโดดเด่นแต่มันยังคงอ่อนแอ ศพและเลือดของราชาเทพนั้นน่ากลัวเกินไปสำหรับมัน แม้แต่เลือดเพียงหยดเดียวก็มีพลังเพียงพอทำลายมันนับครั้งไม่ถ้วน ดังนั้นมันจึงไม่กล้าที่จะแตะต้องศพพวกนี้ นี่ไม่ต้องนับการกินพวกนี้เข้าไปเลย
“ดูเหมือนว่าข้าต้องไปทีละขั
