าจจะทำให้พวกที่อยู่ขอบเขตตั้งต้นต้องอิจฉา
“ไม่ใช่แค่สมบัติสวรรค์ 266 ชิ้นที่อยู่กับเจ้า เรายังสนใจหอคอยนั่นด้วย” ผู้อาวุโสอีกคนพูดขึ้น
“เจ้าทำเกินไปหน่อยแล้ว” เจี้ยนเฉินตะโกนออกมา
ผู้อาวุโสพวกนั้นมองหน้ากันและยิ้มออกมา “เราไม่ได้ทำเกินไป เราไม่ได้ทำเกินไปเลย เจ้าคงได้แต่โทษตัวเองที่อ่อนแอเกินไปและเจ้าไม่มีความแข็งแกร่งพอที่จะปกป้องสิ่งที่เจ้ามีได้”
ไคยะก้าวออกมา สายตาของนางเย็นชาและพูดขึ้นด้วยท่าทีเฉยเมย “ข้ารู้สึกว่าถ้าเราให้ทุกอย่างกับเจ้า เจ้าก็ยังไม่ยอมปล่อยเราไป”
“ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่ได้โง่แต่เราก็ช่วยอะไรเรื่องนี้ไม่ได้ นี่ไม่ต้องนับเรา 5 คนเลย แม้ว่าเราจะเอาทั้งนิกายเมฆขาวมาเกี่ยว แต่เราก็ไม่อาจจะเก็บสมบัติสวรรค์ทั้งหมดนี้ไว้ได้ ผลก็คือเพื่อเก็บความลับเรื่องนี้แล้ว เราคงได้แต่ปิดปากพวกเจ้าไปตลอดกาล” ผู้หญิงที่เป็นราชาเทพช่วงปลายพูดขึ้นมา นางใช้กระบี่แทงใส่ไคยะโดยไม่ลังเล มันพุ่งเข้าใส่หน้าผากของไคยะแทบจะทันที ชัดแล้วว่านางต้องการจะฆ่าไคยะให้ได้ในครั้งเดียว
ตอนที่นางลงมือ ราชาเทพที่เหลือนอกจากผู้อาวุโสหยิงก็พุ่งเข้าใส่ เจี้ยนเฉิน, เฉินหลง และเสี่ยวเจิ้ง ด้วยสายตาอาฆาต
ผู้อาวุโสหยิงกลับยืนนิ่งมือไขว้หลังราวกับว่าเป็นผู้ชนะ
สีหน้าของไคยะไม่ได้เปลี่ยนไป นางยกมือขวาขึ้น มันเหมือนจะช้าแต่อันที่จริงรวดเร็วอย่างมาก พลังทำลายล้างแผ่ออกมาจากนิ้วชี้ของนางก่อนที่นางจะชี้นิ้วไปที่กระบี่
