าแล้ว เราก็ไม่อาจจะปล่อยองค์ชายห้าไปได้” ไคยะมองไปที่เจี้ยนเฉินและพูดขึ้นมา
เจี้ยนเฉินก้มหน้าครุ่นคิด “ยังไม่ต้องเร่งรีบไปจัดการกับองค์ชายห้าหรอก เขายังมีคนจำนวนมากรอบตัว ดังนั้นการฆ่าเขาตอนนี้คงเป็นเรื่องยากแต่การต่อสรู้นั้นเป็นเรื่องธรรมดาในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน ข้าคิดว่าเขาคงไม่อาจจะหลีกเลี่ยงการต่อสู้ได้ตราบใดที่เขายังอยู่ที่นี่และตราบใดที่มันมีการต่อสู้ คนของเขาต้องได้รับบาดเจ็บหรือล้มตายไป เมื่อคนของเขาหายไปจำนวนมากแล้ว เราก็สามารถจัดการกับเขาได้และนั่นคงไม่สายเกินไป “
“ไม่ใช่ว่าเจ้ากลัวหยุนซินจะตายรึไง ? ” ไคยะถามขึ้นมา
เจี้ยนเฉินส่ายหน้าพร้อมกับยิ้ม “ความสัมพันธ์ของเรากับครอบครัวหยุนเป็นแค่คู่ค้า แม้ว่าหยุนซินจะจากไปพร้อมกับองค์ชายห้าเพื่อกันไม่ให้พวกเราคอยติดตามนาง แต่นั่นก็เท่ากับการสิ้นสุดข้อตกลงที่จะปกป้องนาง เราทำให้ครอบครัวหยุนได้รากจิตวิญญาณวิถีสวรรค์ไปแล้วซึ่งนั่นเพียงพอจะชดเชยทุกอย่างได้ ผลก็คือเราไม่ได้ติดค้างครอบครัวหยุนอีกต่อไป ไม่ว่ารากจิตวิญญาณวิถีสวรรค์จะกลับกลายเป็นคำสาปหรือคำอวยพรนั้นก็คงขึ้นกับตัวหยุนซินเอง แน่นอนว่าหากนางออกจากพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนไปได้ นางคงจะปลอดภัยกว่าเดิม แต่เราทำทุกอย่างที่เราทำได้ไปแล้ว สิ่งที่หยุนซินเลือกไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเรา ไปที่สวนสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์กันเถอะ ด้วยความแข็งแกร่งที่เรามีตอนนี้และการมีเฉินหลง การเก็
