อภาพทั้งหกอยู่รวมกัน พวกมันได้แผ่พลังอันน่ากลัวและไร้ขอบเขตออกมาเหมือนกับเทพสูงสุดที่สามาราถสยบกฎของทั้งโลกได้
ภาพนี้หยุดไปชั่วครู่ก่อนจะแตกกระจายออก แม้ว่าจะปรากฏขึ้นมาเพียงเสี้ยววินาที แต่เฉินหลงก็ยังรู้สึกได้ว่าเขาจมไปกับมัน ผลกระทบที่ส่งต่อถึงเขานั้นมากซะจนเขาไม่อาจจะใจเย็นลงได้แม้ว่าจะผ่านมานานแล้วก็ตาม
“จอมปราชญ์สูงสุด ! ทั้งสองคนนี้คือจอมปราชญ์สูงสุด ! หนึ่งในนั้นต้องเป็นคนที่สร้างค่ายกลในภูเขาแห่งนี้และอีกคนคงเป็นอมตะเที่ยงแท้วัฎสงสารของโลกอมตะ” วิญญาณของเฉินหลงสั่นไหวอย่างรุนแรง
“แสงสีรุ้งนี่มันอะไรกัน ? ” เฉินหลงหันไปสนใจประกายแสงสีรุ้ง ตอนนี้ประกายแสงได้หลอมรวมกับวิญญาณของเขา เขาไม่รู้อะไรเลยนอกจากความจริงที่ว่ามันไม่ได้เป็นภัยต่อเขา
แต่วิญญาณของเขาไม่อาจจะมองทะลุแสงและเห็นความลับของมันได้ แสงสีรุ้งนี้บดบังมันเอาไว้
ทันใดนั้นวิญญาณของเฉินหลงก็สั่นไหวอีกครั้ง เขารู้สึกทั้งแปลกใจและดีใจ เขาพบว่าวิญญาณของเขาได้หลอมรวมกับแก่นของค่ายกลและกลายเป็นหนึ่งเดียวกับมัน เขาสำรวจค่ายกลทั้งหมดจากเขตหลักได้อย่างชัดเจน
ต่อมาค่ายกลอันน่ากลัวในภูเขาที่สร้างขึ้นโดยจอมปราชญ์สูงสุดก็ไม่อาจปกปิดความลับใด ๆ จากเฉินหลงอีกต่อไป เขาสามารถตรวจสอบทุกรายละเอียดได้ตามต้องการ เขาถึงกับเริ่มรู้สึกเหมือนว่าเขาสามารถควบคุมพลังของค่ายกลนี้ได้ มันราวกับว่าเขาควบคุมทุกพื้นที่ในภูเขาได้
“ภูเขาเนปจูนคือภูเข