้ว่าเขาจะไม่ได้รากจิตวิญญาณวิถีสวรรค์มา แต่สุดท้ายรากนั่นก็ไม่ได้ตกอยู่ในมือคนอื่น มันยังพอรับได้ตราบใดที่มันยังอยู่ในมือหยุนซินที่จะกลายเป็นชายาของเขา
ยิ่งกว่านั้นเขาก็จะได้เปรียบเรื่องการแย่งชิงบัลลังก์หากเกี่ยวดองกับหยุนซิน
“ซินเอ๋อ ไปกันเถอะ เจ้าจะต้องอยู่กับข้าในอนาคต ข้าจะพาเจ้าไปดูความงดงามของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน” องค์ชายห้าเดินเข้ามาหาพร้อมกับจับมือหยุนซิน
หยุนซินขมวดคิ้ว นางบิดตัวหนี นางต้องการจะสะบัดมือขององค์ชายห้าทิ้ง แต่นางก็พบว่านางไม่อาจจะต้านทานได้เลยแม้แต่น้อย สีหน้าของนางเปลี่ยนไปทันทีก่อนจะมองไปยังเจี้ยนเฉินที่อยู่ข้างกาย
ก่อนหน้านี้เพื่อรากจิตวิญญาณวิถีสวรรค์ เขาได้ต่อสู้กับโม่เฉิง ก่อนจะถูกหยุดไว้โดยราชาเทพมากมายในสวน หยุนซินได้เห็นความลำบากทั้งหมดที่เขาเผชิญมา ตอนที่นางเห็นว่าตัวเขาชุ่มไปด้วยเลือดและเต็มไปด้วยบาดแผล นางก็รู้สึกปวดใจขึ้นมา
หยุนซินอดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมา นางคิดถึงการที่นางสร้างปัญหาให้กับเจี้ยนเฉินซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพราะแย่งที่นั่งซึ่งเป็นของเพื่อนนาง รวมถึงการที่นางปฏิบัติต่อเขาในตอนที่เข้ามายังพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนในตอนแรก
องค์ชายห้ามองเรื่องเหล่านี้ออกหมด เขามองไปที่เจี้ยนเฉินและถามขึ้นมา “ซินเอ๋อ เขาเป็นใครกัน ? ” น้ำเสียงที่องค์ชายห้าพูดมานั้นแฝงไปด้วยความไม่พอใจ
“องค์ชาย ครอบครัวหยุนของเราได้พบกับทั้งสามระหว่างทางมาที่นี่ เพ
