ต๋าไหลและถามว่า “รากจิตวิญญาณวิถีสวรรค์อยู่ที่ไหน ? ”
“เต๋าไหล นี่เป็นองค์ชายห้าของจักรวรรดินภา” หยุนเหลียนชิงมาถึงตรงหน้าหยุนเต๋าไหลและอธิบาย เขากลัวว่าหยุนเต๋าไหลจะล่วงเกินองค์ชายห้าเมื่อเขาไม่รู้ว่าใครเป็นใคร
“องค์ชายห้า – รากจิตวิญญาณวิถีสวรรค์…” หยุนเต๋าไหลดูเหมือนจะตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ เขาพูดติดอ่างขณะที่ใบหน้าของเขาซีด
เขาไม่ได้โง่ เมื่อเขาได้ยินว่าคนที่มาเป็นองค์ชายห้าของจักรวรรดินภา เขารู้ว่าคนอื่น ๆ ของครอบครัวหยุนตัดสินใจอย่างไร มันเป็นสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกกลัว
หากเขายังคงมีรากจิตวิญญาณวิถีสวรรค์ เขาจะไม่เป็นเช่นนี้ อีกทั้งเขาจะไม่เป็นแบบนี้ทั้ง ๆ ที่โม่เฉิงเอามันไป อย่างไรก็ตามรากจิตวิญญาณวิถีสวรรค์ก็ได้ถูกกินไปแล้วและคนที่กินมันก็คือหยุนซิน
“รากจิตวิญญาณวิถีสวรรค์หายไปแล้ว” เจี้ยนเฉินกล่าวขณะที่เขาเดินออกจากม่านพลังอย่างมาดมั่น เขาพิจารณาองค์ชายห้าและคนของเขาก่อนที่จะหยุดอยู่ที่ปรมาจารย์ชูเป็นคนสุดท้าย เขาเคร่งเครียดสุด ๆ และเขาก็บอกกับปรมาจารย์เฉินหลงในทันที เพื่อให้ปรมาจารย์เฉินหลงลอบวางค่ายกลอย่างลับ ๆ
สีหน้าขององค์ชายห้าเปลี่ยนไปอย่างมาก เขาจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินและอุทานอย่างเย็นชา “เจ้าพูดว่าอะไร ? รากจิตวิญญาณวิถีสวรรค์หายไปไหน ? ” รากจิตวิญญาณวิถีสวรรค์เป็นสมบัติที่กำหนดว่าเขาจะสามารถกลายเป็นขั้นบรรพกาลในอนาคต เขายินดีที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้รับมันมา แม้ว่าโม่เ
