ากนั้น ราชาเทพในสวนก็เริ่มกลับมาได้สติทีละคน เมื่อพวกเขารู้ว่าพวกเขาถูกทำให้มึนงงชั่วขณะก่อนหน้านี้และราชาเทพขั้นปลายที่ถูกเจี้ยนเฉินและไคยะสังหารนั้น พวกเขาทั้งหมดรู้สึกเป็นกังวล
จิตใจของเจี้ยนเฉินสั่นไหว คนเหล่านี้ฟื้นตัวได้เร็วกว่าที่เขาจินตนาการไว้ เขาเข้าใจว่าภัยคุกคามและผลกระทบของเสียงหอนจากสายเลือดของหมาป่านภาโบราณที่มีต่อผู้ฝึกฝนนั้นไม่ได้ดีเท่ากับสัตว์อวกาศ
ปัง ! เมื่อได้ยินเสียงนี้ เอวของเจี้ยนเฉินก็ถูกราชาเทพขั้นปลายโจมตีและเขาก็กระแทกออกไปไกลด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ แม้แต่ไคยะก็ได้รับบาดเจ็บที่ร่างของนางโชกเลือด
ยังมีราชาเทพจำนวนมากพุ่งเข้าหาหยุนซิน
เจี้ยนเฉินยืมกำลังส่งมาถึงตรงหน้าหยุนซิน หลังจากโยนนางไปหาปรมาจารย์เฉินหลง เขาก็ตะโกนออกมาและสกัดกั้นราชาเทพด้วยเจตนาการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ เขามีส่วนร่วมในการต่อสู้กับพวกเขา
ไคยะก็ต่อสู้และถอยร่น นางโจมตีออกมาโดยไม่รั้งออมเอาไว้ ใช้กฎแห่งไฟ กฎแห่งการทำลายล้างและการสร้างพร้อมกันเพื่อระเบิดพลังอันน่าสะพรึงกลัว นางต่อสู้กับราชาเทพทั้งหมด
ในเวลาเพียงสิบวินาที เจี้ยนเฉินก็ร่างโชกเลือดอย่างสมบูรณ์ มีบาดแผลในขนาดต่าง ๆ เกลื่อนไปทั่วร่างของเขา ทำให้เป็นภาพที่โหดร้ายและน่าสะพรึงกลัว
เขาได้ใช้ไม้ตายทั้งหมดนอกเหนือจากหอคอยอนัตตาเขายังใช้แม้กระทั่งปราณกระบี่ลึกซึ้งเส้นสุดท้าย มันเป็นเพราะร่างบรรพกาลของเขาที่เขาสามารถยืนอยู่ได้จนถึงปัจจุบัน
ใน
