งอย่างท่วมท้น
แม้แต่เสี่ยวเจิ้งและหยุนซินผู้เคยเป็นพยานในการต่อสู้ของเจี้ยนเฉินก็ยังตกใจในตอนนี้ ความแข็งแกร่งที่เขาแสดงทำให้พวกเขาหมดคำพูด
มีเพียงไคยะและปรมาจารย์เฉินหลงที่เข้าใจความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินเป็นอย่างดี ที่ยังคงรักษาท่าทีเอาไว้ได้
“สวรรค์และมนุษย์รวมเป็นหนึ่ง ปราณกระบี่ผ่าสวรรค์ ! ”
โม่เฉิงมีสีหน้าน่ากลัว เขารู้ว่าคู่ต่อสู้ในปัจจุบันของเขานั้นทรงพลังอย่างไม่เคยมีมาก่อน ดังนั้นเขาจึงผนึกตราประทับด้วยมือของเขาเพื่อใช้ทักษะการต่อสู้อื่น โดยส่งปราณกระบี่อันที่สองออกมา
ปราณกระบี่ผ่าสวรรค์ที่ทรงพลังยิ่งกว่าปราณกระบี่พลังชีวิต มันฉีกผ่านอากาศด้วยพลังที่น่าตกใจเป็นอย่างยิ่ง มันมีพลังอย่างแท้จริงที่จะแบ่งสวรรค์และโลก
เจี้ยนเฉินไม่ได้พยายามที่จะหลบการโจมตีเลย เขาเสริมร่างของเขาด้วยพลังบรรพกาลในขณะที่เขาใช้ร่างของเขาเพื่อรับมัน
สวบ !
ปราณกระบี่ผ่าสวรรค์แทงทะลุหน้าอกของเจี้ยนเฉิน ภายใต้การทำลายล้างของปราณกระบี่ อวัยวะทุกส่วนของเจี้ยนเฉินล้วนแตกเป็นชิ้น ๆ อย่างไรก็ตาม สีหน้าของเจี้ยนเฉินยังคงเหมือนเดิม สายตาของเขาแหลมคมอย่างมาก ในขณะที่เขาพุ่งเข้าโจมตีพร้อมกับปราณกระบี่ทองคำที่ควบแน่นที่มือขวา เขามาถึงตรงหน้าโม่เฉิงในก้าวเดียวและเขาก็แทงโม่เฉิงด้วยกระบี่ต้าหลัวในขณะที่มันเปล่งประกายอย่างงดงาม
ด้วยพลังอันยิ่งใหญ่และเสียงดังอึกทึก พลังทั้งหมดในกระบี่ต้าหลัวแทงเข้าที่โม่เฉิง
เจี้ยนเฉ
