ว่าไม่มีขั้นเหนือเทพคนใดที่เป็นคู่ต่อสู้ของเขา เขาไม่ได้ลงมือกับเจี้ยนเฉินอย่างจริงจังเช่นกัน เขารู้สึกไม่พอใจที่จะใช้กระบี่ของเขา
“โม่เฉิงคนนี้สมควรที่จะได้เป็นอันดับหนึ่งบนป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพ ไม่เพียงแต่ความแข็งแกร่งของเขาเท่านั้น แต่เป็นปราณกระบี่ที่ลงมือแบบสบาย ๆ ของเขาไม่ใช่สิ่งที่ขั้นเหนือเทพปกติจะสู้ได้ ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับกฎแห่งกระบี่นั้นไม่อ่อนแอกว่าข้า เขามาถึงขีดจำกัดของความสำเร็จบางส่วนของจิตวิญญาณกระบี่ที่ซึ่งเขาสามารถไปถึงความสำเร็จขั้นกลางได้ในอีกหนึ่งก้าว” เจี้ยนเฉินคิด เขายังคงสงบและใจเย็นและเขาก็ยื่นนิ้วหนึ่งเพื่อส่งสายของปราณกระบี่
ควับ !
ปราณกระบี่ฉีกอากาศด้วยความเร็วดุจสายฟ้า มีเพียงแสงเปล่งประกายสีขาวเงินและปราณกระบี่ทั้งสองเส้นก็ปะทะเข้าด้วยกันทำให้เกิดระเบิดเสียงดัง
“หืม ? ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าเด็กเหลือขอคนนี้ใช้กฎแห่งกระบี่เช่นกัน”
“แล้วถ้าเขาสามารถใช้กฏแห่งกระบี่ได้ กฎเดียวกันในมือที่แตกต่างกันจะยังคงมีพลังที่แตกต่างกัน เจ้าเด็กเหลือขอคนนี้จะเป็นคู่ต่อสู้ของโม่เฉิงได้อย่างไร ? ”
“แค่รอดู การปะทะกันครั้งนี้จะแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างของความแข็งแกร่ง”
หลายคนพูดถึง ไม่มีใครคิดว่าผลลัพธ์จะเอื้อประโยชน์แก่เจี้ยนเฉิน
แต่ในไม่ช้า ผู้คนที่ดูหมิ่นเจี้ยนเฉินก็ตกตะลึงกันหมด เส้นปราณกระบี่ทั้งสองสลายไปในอากาศโดยที่ไม่มีใครเป็นฝ่ายได้เปรียบ
เจี้ยนเฉินและโม่เฉ
