ออะไร ? ” เจี้ยนเฉิน ไคยะและหยุนซินต่างก็สับสนเมื่อพวกเขามองไปที่ก้อนหินสีดำ
ปรมาจารย์เฉินหลงสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดช้า ๆ “ข้าเพียงแค่เคยได้อ่านเกี่ยวกับแร่ไพไรต์ในหนังสือโบราณ ดังนั้นข้ายังไม่แน่ใจว่าหินสีดำเหล่านี้เป็นแร่ไพไรต์หรือไม่ ให้ข้าได้ดูใกล้ ๆ ก่อน”
ปรมาจารย์เฉินหลงพลันบินไปที่หินสีดำก้อนหนึ่งที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที ในท้ายที่สุด เขาหยุดบินเหนือหินสีดำหลายร้อยเมตรที่กว้างเพียงหลายเมตร พลังแห่งการฝึกฝนของเขาก่อให้เกิดม่านพลังงานรอบตัวเขาเพื่อขับไล่ความร้อนที่น่าสะพรึงกลัวของที่นั่น
ความร้อนอันน่าสะพรึงกลัวจากลาวาทำให้ปรมาจารย์เฉินหลงลงมาได้ยาก ยิ่งกว่านั้นหลังจากที่เขาเข้าใกล้หินสีดำ เขารู้สึกเหมือนความร้อนจากหินนั้นร้อนมากกว่าลาวาหลายเท่า
ทันใดนั้น ปรมาจารย์เฉินหลงก็สั่นสะท้าน ในขณะนั้นเขาพยายามที่จะสงบสติอารมณ์แม้จะมีความอดทนทางจิตใจของเขา เขาหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงค่อนข้างสั่น “นั่นถูกต้องแล้ว มันเหมือนกับสิ่งที่บันทึกไว้ในหนังสือ หินสีดำเหล่านี้เป็นแร่ไพไรต์จริง ๆ เป็นวัตถุดิบขั้นเทพระดับสูง เพียงแค่ก้อนเท่ากำปั้นของมันก็มีค่าในราคาที่ที่ไม่อาจจินตนาการได้ ที่นี่มีอยู่มากมายจริง ๆ ”
ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็เข้าใจว่าแร่ไพไรต์มาจากสิ่งนั้น จริง ๆ แล้วมันเป็นวัตถุดิบขั้นเทพระดับสูง
วัตถุดิบขั้นเทพแบ่งออกเป็น 4 ระดับหลัก ๆ ซึ่งต่ำ กลาง สูงและสูงสุด
ขั้นเทพก็แบ่งออก
