แม้ว่าจุดนั้นจะเปลี่ยนไปตลอดเวลา แต่เฉินหลงก็สามารถหาได้ทุกครั้ง
ค่ายกลของขอบเขตตั้งต้นสามารถสะท้อนการโจมตีได้ทั้งหมดและปราณกระบี่นั้นก็ไม่มีข้อยกเว้น อย่างไรก็ตาม ทันทีที่พวกมันสะท้อนตัวออกมา แนวป้องกันของเฉินหลงก็ปิดกั้นพวกมัน ดังนั้นพวกมันจึงไม่สามารถทำร้ายใครก็ตาม
“ค่ายกลที่ทรงพลังอะไรเช่นนี้ ราชาเทพช่วงต้นนั้นต้องตายแน่นอนถ้าพวกเขาตกอยู่ในนั้นและแม้กระทั่งราชาเทพช่วงกลางก็จะต้องดิ้นรนเพื่อปลดปล่อยให้เป็นอิสระ” ดวงตาของราชาเทพที่อยู่บริเวณใกล้เคียงทั้งหมดนั้นหรี่แคบลงเมื่อพวกเขาลอบตกใจ
มีเพียงเจี้ยนเฉินและไคยะเท่านั้นที่เข้าใจว่าค่ายกลของปรมาจารย์เฉินหลงมีอำนาจมากกว่านี้เพราะค่ายกลที่เขาสร้างขึ้นสามารถเปลี่ยนแปลงได้และพลังของพวกมันจะเพิ่มขึ้น
“ค่ายกลหลอมรวม, เก้ากระบี่แหวกมิติ ! ” หลังจากโจมตีเป็นเวลา 1 ชั่วยาม เฉินหลงก็ร้องออกมาและปราณกระบี่ทั้งหมดที่ค่ายกลสร้างออกมาได้รวมตัวเข้าด้วยกัน พวกมันกลายเป็นปราณกระบี่ขนาดใหญ่เก้าอันที่พุ่งเข้าหาค่ายกลขอบเขตตั้งต้น
“กระบี่ทั้งเก้ารวมเป็นหนึ่ง ! ” เฉินหลงผนึกมือของเขาและค่ายกลก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง พลังแห่งการบ่มเพาะของเขาหลอมรวมเข้ากับค่ายกลและแม้กระทั่งแผ่นจานอาคมสีฟ้าขนาดกว้างหนึ่งเมตรบนหัวของเขาก็มีรอยจารึกลึกลับและลึกซึ้ง พวกมันดังก้องพร้อมกับค่ายกลเสริมความแข็งแกร่งของพวกมัน
ในขณะที่ปราณกระบี่ทั้งเก้าถูกหลอมรวมเข้าด้วยกัน พวกมันระเบ
