ะทุกอย่างที่สามารถเอาไปได้ก็หายไป
ผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ ที่เข้ามาในเวลานี้มีความเข้าใจเกี่ยวกับพระราชวังศักดิ์สิทธิ์อย่างชัดเจน พวกเขาย้ายไปยังชั้นสูงขึ้นมานานแล้วเหมือนเมื่อก่อน มีเพียงกลุ่มของเจี้ยนเฉินเท่านั้นที่อยู่ในพื้นที่ขนาดใหญ่เช่นนี้
หลังจากนั้นทั้งสี่คนก็ขึ้นไปข้างบน พวกเขาเดินผ่านชั้นที่สาม, สี่และห้า เมื่อพวกเขามาถึงชั้นหกในที่สุดพวกเขาก็เห็นคนอยู่อย่างกระจัดกระจาย
ตาของหยุนซินเป็นประกายทันทีเมื่อนางเห็นคนเหล่านี้ แต่เมื่อนางค้นพบว่าผู้ฝึกตนเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นขั้นเหนือเทพ มีราชาเทพเพียงหนึ่งหรือสองคน นางขมวดคิ้วอย่างไม่มีความสุขทันที นางแค่นเสียงเบา ๆ แล้วพูดว่า“ ไปที่ชั้นเจ็ด!”
เจี้ยนเฉิน, ไคยะ และ เฉินหลงต่างตกตะลึงเมื่อพวกเขาจ้องที่ด้านหลังของหยุนซิน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเข้าใจความตั้งใจของหยุนซิน
“ผู้หญิงคนนี้มีปัญหา มันจะดีถ้านางจะรู้จักสถานะของนาง แต่ถ้านางเริ่มที่จะยั่วผู้คนอย่างไร้เหตุผล มันจะทำให้เกิดปัญหามากมายสำหรับพวกเรา “ไคยะสื่อสารอย่างลับ ๆ
ปรมาจารย์เฉินหลงถือแผ่นจานอาคมสีฟ้าขณะที่พยักหน้าเห็นด้วย เขาพูดกับเจี้ยนเฉินและไคยะว่า“ เราไม่สามารถประมาทได้เลย ในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน มีขั้นเหนือเทพไม่กี่คนและมีราชาเทพช่วงปลายจำนวนมาก ซึ่งมีแม้กระทั่งผู้เชี่ยวชาญจากบัลลังก์ราชาเทพ หากผู้หญิงคนนั้นกระตุ้นกลุ่มของราชาเทพช่วงปลายให้กับพวกเรา เราจะไม่สามารถรับมือได้อ
