ปยังค่ายกลโดยแรงที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้
อย่างไรก็ตาม เมื่ออาวุธของเขากระทบกับค่ายกล พลังทั้งหมดในการโจมตีก็จะถูกกระแทกกระดอนออกมาโดยค่ายกลอย่างสมบูรณ์แบบ มันเปลี่ยนเส้นทางไปยังชายผู้นั้นทำให้เขากระอักเลือดและปลิวออกไป
“ ดูเหมือนว่าจะมีคนดื้อด้านจริง ๆ พระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนได้เปิดมาแล้วหลายครั้งและค่ายกลนี้อยู่ในสถานที่ที่มองเห็นได้ง่าย ใครจะรู้ว่ามีกี่คนที่ได้เห็นมันแล้ว แต่ก็ไม่มีใครที่สามารถนำมันไปกับพวกเขาได้ ไม่ใช่ว่ามันเป็นเรื่องชัดเจนมากว่ามรดกนี้ยากที่จะได้รับมิใช่หรือ ? อย่าว่าลำพังแต่ราชาเทพขั้นต้นเลย แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญไม่กี่คนจากบัลลังก์ราชาเทพก็ไม่กล้าโจมตีค่ายกล” หญิงสาวในชุดดำคนหนึ่งกล่าว นางเย้ยหยันผู้บาดเจ็บ
“ ค่ายกลนี้ทรงพลังมาก ! ” ปรมาจารย์เฉินหลงกล่าวอย่างเคร่งขรึมในขณะที่เขาจ้องมองไปที่ค่ายกลที่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร
หยุนซินอดไม่ได้ที่จะมองค่ายกลเช่นกัน แต่นางก็หมดความสนใจในไม่ช้า จากนั้นนางก็หันไปหาชายที่ถือพลองและพูดเสียงดังว่า “พี่สาวคนนั้นพูดถูก เจ้าช้างตัวใหญ่ตัวนั้นไม่เข้าใจแม้แต่ตรรกะง่าย ๆ สมองแบบไหนกันที่ต้องโง่แบบนั้น มันทำให้ผู้คนสงสัยว่าคน ๆ นั้นช่างฉลาดเหลือเกินในขณะที่เจ้าสามารถเป็นราชาเทพได้อย่างไร” เมื่อนางไปถึงที่นั่น หยุนซินก้มศีรษะลงและดูเหมือนจะประหลาดใจในความคิดของนาง นางพูดอย่างสงสัย “ราชาเทพเป็นได้ง่ายจริง ๆ ใช่หรือไม่ ? มิฉะนั้นคนโง่
