เนปจูนเท่านั้น ดังนั้นก่อนที่เราจะเข้าไป เราจะไม่รับผิดชอบ”
“ และแม้หลังจากที่เราเข้าไปในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน เราก็จะปกป้องเจ้าเพียงปีเดียวเท่านั้น เราจะช่วยเหลือเจ้าในทุกสิ่งที่เราจะได้รับรวมถึงสมบัติถ้าเราเจอด้วย หลังจากหนึ่งปีแล้วจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องระหว่างเราอีกต่อไป”
นอกเหนือจากหยุนเหลียนชิงแล้วคำพูดของเจี้ยนเฉินก็ทำให้ทุกคนในตระกูลหยุนประหลาดใจ พวกเขามองเจี้ยนเฉินด้วยความงุนงงในขณะที่รู้สึกไม่อยากจะเชื่อ
ในอดีตเมื่อใดก็ตามที่ขั้นเหนือเทพพูดกับพวกเขา พวกเขาล้วนแต่สุภาพและอ่อนน้อม
ไม่เพียงแต่ขั้นเหนือเทพนี้ไม่แสดงความหวาดกลัวต่อราชาเทพทั้งหมดของครอบครัวหยุนเท่านั้น เขายังพูดถึงข้อตกลงของเขากับพวกเขาอย่างเท่าเทียมกัน นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นขั้นเหนือเทพที่กล้าหาญเช่นนี้
“ เฮ้ ความกล้าหาญของเจ้ามีค่าควรแก่การได้พูดคุยกับครอบครัวหยุนของเรา ข้าแค่สงสัยว่าเจ้ามีสิทธิ์นั้นหรือไม่” ชายคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะอยู่ในวัยสามสิบต้น ๆ ก็เย้ยหยันมาจากในหมู่ฝูงชน แววตาที่ชั่วร้ายทอประกายผ่านดวงตาของเขา เขาก้าวไปหนึ่งก้าวปรากฏตัวต่อหน้าเจี้ยนเฉินราวกับว่าเขาหายตัวไป เขายิ้มอย่างเย็นชาขณะที่ตบไปที่เจี้ยนเฉิน
“หยุนชานหยุด ! ” สีหน้าของหยุนเหลียนชิงเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันเมื่อเขาร้องออกมาอย่างเย็นชา เขาไม่ได้คาดหวังว่าหยุนชานจะโจมตีเจี้ยนเฉิน เขาต้องการจะหยุดเขา แต่มันก็สายเกินไปแล้ว
ไ