เขาใช้พลังจากสายเลือดหมาป่านภาโบราณในตัวเขาและปลดปล่อยเสียงหอน
ทันใดนั้นเสียงหอนของหมาป่าที่ภาคภูมิใจก็ดังกึกก้องไปรอบ ๆ ในขณะนั้นเจี้ยนเฉินเป็นเพียงขั้นเหนือเทพช่วงปลายอย่างแน่นอน แต่เขาระเบิดตัวตนอันน่ากลัวอย่างมาก หมาป่าตัวใหญ่ดูเหมือนจะปรากฏตัวอยู่ด้านหลังเขา ทำให้เกิดแรงกดดันสูงสุดแม้กระทั่งร่างท้องฟ้าก็ยังสั่นสะเทือน
คลื่นเสียงที่น่ากลัวในรูปแบบของระลอกคลื่นที่มองเห็นได้ขยายตัวออกไปสู่สภาพแวดล้อมอย่างรวดเร็ว
คลื่นเสียงมีพลังอันน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่งซึ่งสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณนับไม่ถ้วนรอบ ๆ เจี้ยนเฉินสั่นสะเทือนจนเป็นฝุ่น ในชั่วพริบตาพื้นที่หลายร้อยเมตรรอบ ๆ เจี้ยนเฉินเปิดตัวขึ้น
แม้ว่าสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณที่อยู่นอกเหนือขอบเขตนั้นจะไม่กลายเป็นฝุ่น พวกมันยังสั่นสะเทือนเป็นชิ้น ๆ
แม้ว่าสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณจำนวนมากไม่ได้ถูกแยกออกจากกันแม้ในสถานที่ไกลออกไป พวกมันก็ยังคงเสียชีวิตจากคลื่นเสียง
ในช่วงเวลาสั้น ๆ นั้นกว่าครึ่งหนึ่งของสัตว์อสูรกลืนกินวิญญาณที่นับไม่ถ้วนเสียชีวิตจากเสียงหอนของเจี้ยนเฉิน แม้ว่าสัตว์อสูรอวกาศที่เหลือจะโชคดีรอดชีวิต พวกมันทั้งหมดก็ตกตะลึงราวกับว่าพวกมันได้สูญเสียจิตวิญญาณของพวกมัน พวกมันไม่ได้โจมตีคนทั้งสาม
“รีบไปกันเถอะ ! ”
เจี้ยนเฉินส่งสัญญาณเรียกไปยังไคยะและปรมาจารย์เฉินหลงก่อนที่จะรีบออกไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตอนนี้ไม่มีสัตว์อสูรกลืนกินว
