ี้ยนเฉินและไคยะ ในไม่ช้าเจี้ยนเฉินก็ได้ฆ่าสัตว์อวกาศขั้นราชาเทพ และรวบรวมผลึกพลังงานของพวกมันได้
ไคยะฆ่าสัตว์อวกาศที่เหลืออยู่ ในเวลาเดียวกัน นางก็หยิบผลึกพลังงานออกมา ก่อนที่จะกลับไปที่รถม้าพร้อมกับเจี้ยนเฉินเพื่อเดินทางต่อไป
เวลาผ่านไปอย่างเงียบ ๆ โดยไม่รู้ตัว พวกเขาทั้งสามได้ล่องลอยไปในอวกาศที่เงียบสงบมานานกว่าหนึ่งปีแล้ว มันไม่ได้สงบจนเกินไปในระหว่างทาง สัตว์อวกาศโจมตีพวกเขาเป็นประจำจนรถม้าที่พวกเขาเคยใช้ถูกทำลาย บังคับให้พวกเขาต้องบินด้วยตัวเอง
เมื่อเวลาผ่านไปสัตว์อวกาศนับไม่ถ้วนก็ตายไปด้วยน้ำมือของพวกเขา แม้แต่สัตว์อวกาศขั้นราชาเทพก็มีอยู่หลายสิบตัว พวกเขาเคยพบกับสัตว์อวกาศขั้นราชาเทพช่วงปลายเพียงครั้งเดียว
ทั้งสามคนต่อสู้กันด้วยความยากลำบากและพวกเขาทุกคนได้รับบาดเจ็บในระดับที่แตกต่างกัน ในท้ายที่สุด เจี้ยนเฉินและไคยะก็รับผิดชอบในการพัวพันสัตว์อวกาศ ในขณะที่ปรมาจารย์เฉินหลงวางค่ายกลสังหารที่ทรงพลังที่สุดของเขา พวกเขาสามารถเอาชนะได้ภายใต้ความช่วยเหลือของค่ายกลสังหาร
การเคลื่อนที่ไปในอวกาศเป็นสิ่งที่อันตรายอย่างยิ่ง หากไม่ใช่เพราะเจี้ยนเฉินและไคยะทั้งสองคนที่มีความสามารถพิเศษในการต่อสู้ พวกเขาอาจจะตาย อาจจะมีราชาเทพจำนวนมากที่ไม่สามารถรอดชีวิตจากการคุกคามที่พวกเขาเผชิญและจะต้องตายเป็นอาหารของสัตว์อวกาศ
ในขณะที่ทั้งสามคนบินผ่าน อุกกาบาตก็มีเสียงดังสนั่น มวลดำขนาดใหญ่พุ่งออกมาจา
