ั้นเขาจึงไม่สามารถใช้กฏของโลกได้ ซึ่งมันได้ส่งผลกระทบกับความแข็งแกร่งของเขา
“เจ้าคิดว่าจะหนีไปจากข้าได้ ? คนที่อยู่ในหอคอยถ้าฉลาดให้ส่งหอคอยนี้ออกมาอย่างเชื่อฟัง ข้าสามารถพาเจ้าออกไปกับข้าได้ ไม่งั้นข้าจะสังหารเจ้าอย่างไร้ความปราณี” ชายหนุ่มผู้อ่อนแอพูดอย่างเยือกเย็น หลังจากเห็นว่าหอคอยอนัตตาบินไปได้อย่างปลอดภัยในพายุมิติที่น่ากลัว โดยไม่มีการสั่นไหวใด ๆ มากกว่านี้
เจี้ยนเฉินไม่สนใจชายหนุ่มเลย เขาควบคุมหอคอยบินออกไปทันที ขณะที่เส้นทางของชายหนุ่มยังคงถูกปิดกั้น เขาต้องการที่จะหลบหนีออกไป สัมผัสของเขาได้รู้สึกถึงรู้สึกของมิติที่เสถียรภาพจากระยะไกล
อย่างไรก็ตาม ไม่นานหอคอยอนัตตาก็เริ่มเคลื่อนไหว มันก็หยุดลง มันไม่ได้ลอยออกไป แต่มันหันหลังพุ่งกลับเข้าหาศูนย์กลางของพายุ
ที่ชั้นแรกของหอคอยอนัตตา เจี้ยนเฉินเต็มไปด้วยความประหลาดใจและความยินดี
เขาพบว่าขณะที่เกิดพายุมิติ มันสามารถทะลุผ่านช่องว่างนั้นไปสู่รอยแยกมิติที่อยู่ด้านนอกได้
ขั้นอสงไขยก็พบรอยแยกนี้เช่นกัน ทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างบ้าคลั่ง เขาได้หาทางออกมาเป็นเวลานานมาก แต่เขาไม่คิดเลยว่าพายุมิติจะฉีกเปิดที่นี่
อย่างไรก็ตามมีพายุมิติด้านหน้าของเขา แม้ว่าเขาต้องการผ่านรอยแยกและกลับสู่โลกเซียน เขาก็ไม่กล้าเข้าไปใกล้นัก
สิ่งที่ทำให้เขาผิดหวังมากกว่านี้คือวัตถุเทพที่มีรูปทรงเหมือนหอคอนนั้นไม่สนใจพายุมิติทำลายล้างที่น่ากลัว ไม่น
