จี้ยนเฉิน พวกเขาก็พบกับพลังแห่งการมีอยู่มากมายที่ทำให้พวกเขาตัวแข็งทื่อเช่นกัน
ในเวลาต่อมาพลังแห่งการมีอยู่ที่น่ากลัวก็เกิดขึ้นอีกครั้ง มิติสั่นอย่างรุนแรงเพราะหางขนาดใหญ่ของจักรพรรดิสัตว์อสูรเนบิวล่ากวาดมาทางทั้งสามด้วยพลังทำลายล้างขนาดใหญ่
หากของมันหนามาก มันพุ่งเข้ามาหาที่ที่พวกเขาอยู่และตกลงมาด้วยพลังที่น่ากลัว มันทำให้มิติฉีกขาดและกลายเป็นรอยแยกมิติขนาดใหญ่
ก่อนที่หางจะเข้ามาใกล้ พวกเขาทั้งสามคนก็รู้สึกหายใจไม่ออก ผิวของปรมาจารย์เฉินหลงปริแตกและเลือดไหลออกมาทันที
ก่อนที่หางจะมาถึง เพียงแค่แรงกดดันที่น่ากลัวนี้ก็เพียงพอที่จะฉีกราชาเทพออกเป็นชิ้น ๆ
ตูม !
ในเวลาเดียวกัน พลังแห่งการมีอยู่ของหงโม่ก็เพิ่มขึ้น ในขณะที่จักรพรรดิสัตว์อสูรเนบิวล่าถูกเบี่ยงเบนความสนใจ เขาใช้ทักษะมิติของเขาเพื่อโจมตีอย่างแรงที่สุดเท่าที่จะแรงได้ ทำให้ร่างมหึมาของจักรพรรดิสัตว์อสูรสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง มันลอยออกไปมากกว่าสิบเมตร ในขณะเดียวกันก็มีบาดแผลขนาดใหญ่อยู่บนร่างของมันหลังจากการโจมตีของหงโม่
หางฟาดออกไปจากเจี้ยนเฉิน, ไคยะและปรมาจารย์เฉินหลง เพราะจักรพรรดิสัตว์อสูรเนบิวล่ากระเด็นออกไป มันก็ยังเหลือแรงกวาดที่พุ่งเข้าหาทั้งสามคนอย่างน่าสะพรึง
ทันใดนั้น ดวงตาขนาดใหญ่ที่จ้องพวกเขาก็หายไป รอยแยกมิติปรากฏขึ้นหลังจากที่หางขนาดใหญ่ฟาดลงมาและกลายเป็นพายุมิติที่ไร้สิ้นสุดและสร้างความเสียหายสิ่งที่อยู่ภายในอย่า
