็พุ่งออกไปยังอสูรเนบิวล่าราชาเทพช่วงกลางพร้อมกับพลังแห่งการมีอยู่ของจักรวาล
ท่าทางที่ดูเรียบง่ายของนางนั้นมีพลังอย่างเหลือเชื่อ ร่างกายขนาดใหญ่ของราชาเทพช่วงกลางแตกสลายอย่างเงียบ ๆ ในความเป็นจริง แม้กระทั่งผลึกอสูรของมันก็ไม่อาจเหลืออยู่
ไคยะสั่นเทาอย่างหนักหลังจากการโจมตีและใบหน้าของนางก็ซีดเซียวอย่างรวดเร็ว
“อาวู้ ! ”
ปกติแล้วในเวลานี้ไคยะที่ส่งการโจมตีที่น่ากลัวของนางออกไป เจี้ยนเฉินก็ปลดปล่อยเสียงหอนออกมา มันฟังดูเหมือนเสียงหอนของหมาป่า
เสียงหอนนี้มาจากสายเลือดหมาป่านภาโบราณในร่างกายของเจี้ยนเฉินที่ยังไม่หมดไปอย่างสมบูรณ์
คลื่นเสียงที่มองไม่เห็นได้ทำให้สัตว์อสูรเนบิวล่านับไม่ถ้วนในภูมิภาคได้รับบาดเจ็บและคลื่นเสียงแพร่ขยายไปทั่วทุกทิศทาง
ไม่ว่าคลื่นเสียงจะผ่านไปที่ใด สัตว์อสูรเนบิวล่านับไม่ถ้วนต่างส่งเสียงร้องอย่างเจ็บปวดออกมา สัตว์อสูรเนบิวล่าที่ต่ำว่าราชาเทพต่างก็มีเลือดไหลออกจากใบหน้าและร่างกายของพวกมัน ขณะที่หลงเหลือแต่ซากเท่านั้น
พริบตาเดียวที่เจี้ยนเฉินหอนออกไป สัตว์อสูรเนบิวล่านับไม่ถ้วนที่ล้อมทั้งสามต่างก็ตายลงไป แม้แต่สัตว์อสูรเนบิวล่าราชาเทพช่วงต้นก็หยุดโจมตีพวกเขาทั้งสามและร้องออกมาอย่างเจ็บปวด
มีเพียงสัตว์อสูรเนบิวล่าราชาเทพช่วงกลางเท่านั้นที่ยังคงสับสนและเหลืออยู่ มันมึนงงชั่วคราว
เสียงคำรามเพียงครั้งเดียวก็เอาชีวิตของสัตว์อสูรเนบิวล่านับไม่ถ้วน ภาพนี้ทำให้เจี้ยนเฉิ
