ก็เอาจี้นี้มาให้ข้าแล้วกัน ข้าจะไม่รบกวนเจ้าอีกต่อไป เห็นแก่ที่เจ้ายังเด็กอยู่” ในขณะที่อย่างนั้นชายสามตาก็จับไปที่จี้อย่างแน่นหนา
“อ๊า ! แม่ข้าได้ให้ไว้ก่อนที่นางจะจากไป คืนมาให้ข้า คืนมา คืนให้ข้าเถอะได้โปรด ข้าขอร้อง นี่คือสิ่งที่ท่านแม่ได้ให้ข้าก่อนที่นางจะจากไป” ราวกับแมวที่ถูกเหยียบหาง เด็กหญิงตัวน้อยกระโจนเข้าหาจี้ที่ถูกจับของนาง นางลืมเกี่ยวกับความกลัวและความหวั่นของนาง นางพุ่งเข้าหาชายกำยำอย่างโกรธแค้น นางต้องการเอาจี้หยกของนางกลับมา
อย่างไรก็ตามเด็กหญิงเพิ่งเริ่มบ่มเพาะ มันจึงเป็นไปไม่ได้ที่นางจะเข้าถึงตัวชายคนนั้น ชั้นพลังงานดั้งเดิมรอบ ๆ ชายคนนั้นได้ผลักนางออกไป
“ผู้อาวุโส จี้นี่เป็นสิ่งเดียวที่พ่อแม่ของเสี่ยวม่านทิ้งไว้ให้นาง มันมีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับเสี่ยวม่าน ยิ่งไปกว่านั้นมันไม่ได้เป็นจี้ที่มีค่าอะไร ข้าขอให้คืนจี้ให้กับเสียวม่าน” หญิงสาวเก็บความโกรธของนางไว้และพูดอย่างท้อแท้
สายตาของชายกำยำเย็นชา ขณะที่เขาเห็นคนเริ่มมีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ได้ให้ความสนใจกับเขาอย่างช่วยไม่ได้ มีเจตนาฆ่าแว่บผ่านดวงตาของเขา เขาพูดอย่างเย็นชา “เจ้าวิ่งมาชนราชา และราชาก็ไม่ได้ลงโทษเจ้าเพราะเห็นแต่ศักดิ์ศรีของราชา ราชาผู้นี้ต้องการจี้เท่านั้นที่เป็นเพียงวัตถุเซียนระดับต่ำสำหรับการขออภัยของเจ้า แต่เจ้าสองคนไม่รู้ว่าอะไรดีกับตัวเอง เจ้าคิดว่าข้าสามารถถูกยั่วยุได้ ? ราชาผู้นี้จะให้ทางเล
