ียวกับสิ่งที่ไคยะไม่สบายใจ
“ฮ่าฮ่า พี่เจี้ยนเฉิน ช่างเป็นเรื่องบังเอิญ เจ้ามาที่นี่ด้วย”ในตอนนี้มีเสียงที่คุ้นเคยดังออกมา
เจี้ยนเฉินมองไปตามเสียงและเขาก็เห็นชิเซียง ซึ่งเขาได้เจอกันที่ชุมนุม ขณะที่เขากำลังเดินเข้ามาพร้อมด้วยรอยยิ้ม
“พี่ชิเซียง” เจี้ยนเฉินป้องมือ
ชิเซียงมองไปที่ดวงดาวและอุกาบาตรที่กลายเป็นริ้วแสงรอบ ๆ และยิ้ม “ดาวนั้นเปรียบเสมือนสายฟ้าที่มีแสง มันช่างเป็นฉากที่งดงาม มันจะเกิดขึ้นกับยานอวกาศที่เร็วยิ่งกว่าขั้นอสงไขย หากเราไม่ชอบฉากที่งดงามเช่นนี้มันน่าเสียใจต่อชีวิต น้องเจี้ยนเฉิน ทำไมเราไม่มาดื่มกันขณะที่เราชมมัน ข้าหวังว่าเจ้าจะให้เกียรติข้า”
