งจะอับอายขายหน้าอย่างยิ่ง”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ถูกต้อง กลุ่มนักผจญภัยกระบี่หมาป่าของเราก็พอมีชื่อเสียงอยู่บ้าง เราไม่อาจให้หญิงสาวหน้าตาน่าเกลียดเข้าร่วมกับพวกเรา ไม่อย่างนั้นเราจะมีหน้าออกไปข้างนอกได้อย่างไง”
“แม่นาง เลิกจ้องมองเรา เจ้าจะไม่ถูกเชิญเข้าร่วมแม้ว่าเจ้าจะจ้องเราแบบนั้น เพราะใบหน้าของเจ้าทำให้เรารู้สึกไม่ดีจริง ๆ ”
ผู้คนจากกลุ่มนักผจญภัยกระบี่หมาป่าหัวเราะเสียงดัง การพูดคุยของพวกเขาเริ่มเปลี่ยนไปเป็นทางด้านไคยะมากขึ้นเรื่อย ๆ พวกเขาดูถูกและเย้ยหยันนางอย่างชอบอกชอบใจ
“เจ้า-” ไคยะเต็มไปด้วยความโกรธ นางเป็นหญิงสาวปกติแม้ว่าจะกลายเป็นขั้นเหนือเทพ เนื่องจากหญิงสาวส่วนใหญ่ให้ความสนใจเกี่ยวกับรูปลักษณ์มาก คำพูดของกลุ่มนักผจญภัยกระบี่หมาป่าทำให้นางโกรธอย่างมาก
ความจริงความงามของไคยะนั้นน่าทึ่ง นางไม่อาจแข่งกับนางฟ้าเฮายู่, ซ่างกวนมู่เอ๋อและคนอื่น ๆ ได้ แม้แต่องค์หญิงทั้งสองของจักรวรรดิเสิ่นเตา ซิงเอ๋อและหลานเอ๋อก็ยังงดงามกว่านาง อย่างไรก็ตามนางก็ยังไม่ได้งดงามมากและไม่ได้ใกล้เคียงกับความอัปลักษณ์ที่กลุ่มนักผจญภัยกระบี่หมาป่าพูดแต่อย่างใด
เมื่อเห็นกลุ่มนักผจญภัยกระบี่หมาป่าทำให้ไคยะขายหน้า เจี้ยนเฉินก็มีความต้องการฆ่าอย่างหนักหน่วง เขาหันไปทางปรมาจารย์เฉินหลงและถามว่า “ปรมาจารย์เฉินหลง มีทางไหนที่จะฆ่าพวกเขาได้บ้าง ? ”
ใบหน้าปรมาจารย์เฉินหลงก็ดูไม่ได้นัก ความรู้สึกคุ้นเคยที่คลุมเครือของ
