ชาเทพทั้งสามจากลัทธิปีศาจชั้นฟ้านั้นดึงดูดความสนใจของผู้คนจำนวนมากในเมืองหลวงของจักรวรรดิ อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าพวกเขามองดูทั้งสามราชาเทพด้วยความไม่พอใจ แต่ไม่มีใครกล้าที่จะยืนขวางทาง
ราวกับว่าทั้งสามราชาเทพต้องการให้ผู้คนที่นั่นรู้ว่าพวกเขามาจากลัทธิปีศาจชั้นฟ้า พวกเขาไม่ได้ซ่อนพลังแห่งการมีอยู่ของพวกเขา แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ในเมืองหลวงของจักรวรรดิตะวันโลหิตก็ตาม พลังแห่งการมีอยู่ของราชาเทพช่วงปลายพุ่งพรวดออกมาขณะที่รัศมีปีศาจเล็ดลอดออกมาสู่สภาพแวดล้อม พวกเขาถูกปกคลุมราวกับหมอกหนาสีดำ
ในเวลาเดียวกัน ถนนที่คึกคักอีกฟากหนึ่งห่างออกไปหลายกิโลเมตร มีชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมขาวคนหนึ่งดูเหมือนจะอยู่ในวัยยี่สิบปีถือพัด เขาเดินไปรอบ ๆ อย่างเกียจคร้านกับหญิงรับใช้ 2 คน
เมื่อราชาเทพของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าทั้งสามเข้ามาในเมืองหลวง ชายหนุ่มก็หยุด เขาขมวดคิ้วและพูดว่า “ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าจองหองมาก พวกเขาคิดว่าเมืองหลวงของจักรวรรดิตะวันโลหิตอะไร ? มันไม่ใช่สถานที่ที่พวกเขาสามารถประพฤติตนได้ตามที่ต้องการ”
“องค์ชาย ดูจากความประพฤติของพวกเขา พวกเขาอาจจะตามล่าคนที่พวกเขาโกรธแค้น ทนเรื่องเล็กน้อยเถอะ เราไม่ควรสร้างเรื่องอึกทึกวุ่นวาย” หญิงรับใช้พูดขึ้นมาจากด้านหลังชายหนุ่ม
ใบหน้าของชายหนุ่มมืดลง ทันใดนั้นเขาก็เปิดพัดของเขาแล้วพูดว่า “ถ้าข้าปล่อยให้ผ่านไป ราชวงศ์ของเราก็จะต้องเสื่อมเสียเกียรติ”
เจี้ยนเฉินและไคยะเ
