กเขาก็เปลี่ยนไป. เจตนาสังหารเพิ่มขึ้นอย่างไม่สามารถควบคุมได้
“ไม่น่าแปลกใจที่เราไม่พบศพของจินหมางในภูเขาหยินเจ็ดทลาย เจ้าพาเขามาที่นี่ … ”
“การสูญเสียดอกไม้แห่งวิถีนั้นเกี่ยวข้องกับตระกูลเทียนหยวนของเจ้าอย่างแน่นอน…”
“ตระกูลเทียนหยวนกล้ามากที่มาช่วงชิงของขององค์ชายเก้า ความผิดดังกล่าวยิ่งใหญ่มากแม้แต่การทำลายล้างเผ่าพันธุ์ทั้งตระกูลก็ไม่เพียงพอ … ”
ราชาเทพที่อยู่เบื้องหลังองค์ชายเก้าพูดออกมาอย่างเยือกเย็นเพราะด้วยเจตนาฆ่า พวกเขาอยากทำลายตระกูลเทียนหยวนอย่างเต็มที่
สำหรับองค์ชายเก้า ใบหน้าของเขาก็มืดครึ้มอย่างมากเมื่อเขาจ้องไปที่ศพของอสรพิษทองริ้วเงิน เขาเริ่มโกรธ มีเจตนาฆ่าที่ดุเดือดขึ้นภายในใจ
ถ้าเขาสงสัยเจี้ยนเฉินก่อนหน้านี้ เขาก็มั่นใจอย่างยิ่งในตอนนี้เพราะเขาได้เห็นศพของอสรพิษแล้ว
นูบิสยืนขึ้นจากพื้นอย่างมึนงง เขาสับสนเล็กน้อย แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ได้ยินเสียงตะโกนอันดุเดือดของราชาเทพ ทำให้เขาเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ใบหน้าของเขาก็ซีดลงทันที
ทันใดนั้นก็เกิดความกดดันขึ้นอย่างน่ากลัว ราชาเทพที่อยู่เบื้องหลังองค์ชายเก้ามาถึงข้างหน้านูบิสทันทีและจับคอของเขาไว้แน่น แสงในดวงตาของราชาเทพฉายอย่างดุเดือด ความตั้งใจในการฆ่าพุ่งสูงขึ้น เขาพูดอย่างเยือกเย็น “เจ้ากล้าดูดซับแก่นของจินหมางได้อย่างไร ? จินหมางรับใช้องค์ชายเก้า แต่เจ้ายังทำกับศพของเขาเช่นนี้ ข้าจะทำให้เจ้ามาร้องขอความตายจากข้า”
