คนของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าก็นั่งอยู่ในห้องโถง หมอกสีดำปกคลุมร่างกายของพวกเขาจนมืดมิด
“ดูเหมือนว่าห้วยอันนี้จะหยุดตัวเองไม่ให้โจมตีเจี้ยนเฉินไม่ได้จริง ๆ …” เสียงดังออกมา รองหัวหน้าที่ชื่อว่าผู้อาวุโสเซินพูดด้วยสีหน้าหมดหนทาง
“ข้ารู้ว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้น ห้วยอันเป็นคนที่อาฆาตพยาบาท เจี้ยนเฉินปกป้องผู้สืบทอดของต้วนมู่ซึ่งเป็นศัตรูของห้วยอัน และห้วยอันยังถูกบังคับให้ทำสิ่งต่าง ๆ ขัดกับความต้องการของตัวเองเมื่อไม่นานมานี้ หย่าซีเหลียนถูกจับและถูกนำมาใช้ต่อรองกับเขาโดยราชาศักดิ์สิทธิ์ ในที่สุด เขาก็ทำได้เพียงเห็นด้วยกับการหยุดพักรบของราชาศักดิ์สิทธิ์โดยไม่มีทางเลือกอื่น เจี้ยนเฉินมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้โดยตรง ห้วยอันจึงโกรธแค้นเขามาก ยิ่งไปกว่านั้นเด็กหนุ่มที่ชื่อเจี้ยนเฉินนั้นมีพรสวรรค์ที่น่าประทับใจจริง ๆ หากเขาประสบความสำเร็จขึ้นมา เขาจะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดอย่างแน่นอน ผลที่ตามมาคือห้วยอันต้องจัดการเขาตอนนี้ ฆ่าเขาก่อนที่เขาจะมีพลังเต็มที่ ไม่อย่างนั้นห้วยอันเองที่จะตกอยู่ในปัญหาเมื่อเจี้ยนเฉินกลายเป็นผู้มีอำนาจจริง ๆ ” ยี่ฮัวเยว่กล่าว
“ข้าไม่สนใจเรื่องความเป็นความตายของเจี้ยนเฉิน เพียงแต่ข้าไม่คิดว่าปฏิกิริยาจากคนข้างบนนั้นจะธรรมดาเหมือนที่พวกเขาแสดงออกเกี่ยวกับการสูญเสีย ลูกประคำวิญญาณและลูกประคำโลหิต. มันจะต้องมีสิ่งที่ซ่อนอยู่ในนั้นที่เราไม่รู้. ข้ายังสงสัยว่าการสูญเสียลูก
