ลังเขาเงียบ ๆ มองเจี้ยนเฉินอย่างใจเย็น
“ไคยะ เจ้าเองรึ ! ” เจี้ยนเฉินรู้สึกประหลาดใจ เขามองไปที่ไคยะด้วยความตกใจอย่างยิ่งเพราะจิตใจของเขาอยู่ในความสับสนอลหม่าน
นี่เป็นเพราะเขาไม่ได้รู้สึกว่าไคยะเข้ามาใกล้เขาเลย เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมื่อไหร่ที่ไคยะปรากฏตัวข้างหลังเขาและนางยืนอยู่ตรงนั้นนานแค่ไหนแล้ว
เจี้ยนเฉินมองดูนางด้วยความตั้งใจอย่างเต็มที่ เขาศึกษาไคยะอย่างระมัดระวัง นั่นทำให้เขาอ้าปากค้างทันที ความไม่เชื่อท่วมท้นใบหน้าของเขา จิตใจของเขาปั่นป่วน
“ไคยะ การบ่มเพาะของเจ้า…” เจี้ยนเฉินพูดด้วยความตกใจ ในขณะนั้นเขาพยายามที่จะเชื่อในสิ่งที่เขาเห็น
เขาค้นพบว่าความแข็งแกร่งของไคยะเพิ่มขึ้นถึงขั้นเหนือเทพช่วงปลายในช่วงเวลาสั้น ๆ
เจี้ยนเฉินรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังฝัน
ไคยะตื่นขึ้นมานานแค่ไหนแล้ว ? เมื่อนางตื่นขึ้นมา นางก็เป็นเพียงแค่เซียนจักรพรรดิ แต่นางก็กลายเป็นขั้นเหนือเทพช่วงปลายไปแล้วตอนนี้
เจี้ยนเฉินตกตะลึงด้วยความแข็งแกร่งของนางที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว มันเร็วมากจนทิ้งให้เจี้ยนเฉินมึนงง
ด้วยความเร็วนั้นอาจมีเพียงนางฟ้าเฮายู่ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นในชีวิตในอดีตของนางที่สามารถปราบปรามไคยะได้
“เจี้ยนเฉิน ขอบคุณสำหรับแก่นอสูรและเหรียญผลึกเหล่านั้นทั้งหมด เป็นเพราะพวกมันที่การบ่มเพาะของข้าได้รุดหน้าอย่างรวดเร็ว” ไคยะพูดกับเจี้ยนเฉิน จากท่าทางที่เรียบง่ายของนาง ราวกับว่านางไม่รู้ว่า
