ยี่ฮัวเยว่กล่าวด้วยแรงจูงใจที่ซ่อนเร้น
“เจี้ยนเฉิน ! มันเป็นเจี้ยนเฉินอีกครั้ง ! ” เสียงเย็นของห้วยอันดังขึ้น ทันทีที่ชื่อของเจี้ยนเฉินถูกกล่าวถึง จิตสังหารที่ไม่สามารถเอาชนะได้ก็เพิ่มขึ้นจากหัวใจของเขา เขากล่าวว่า “ไม่เพียงแต่เจี้ยนเฉินจะต่อต้านเราต่อสาธารณชน ปกป้องกลุ่มผู้สืบทอดของต้วนมู่ แต่มันก็เป็นเพราะเขาที่ข้าต้องยอมหยุดรบครึ่งเดือน ข้าสงสัยด้วยซ้ำว่าที่ลูกประคำโลหิตและลูกประคำวิญญาณนั้นถูกปล้นในครั้งนี้ก็เพราะเจี้ยนเฉิน เขาไม่สมควรมีลมหายใจอีกต่อไป”
ห้วยอันกล่าวต่อ “ลูกประคำโลหิตและลูกประคำวิญญาณถูกรวบรวมอย่างยากลำบากมาก ต้องใช้ความพยายามและเวลาอย่างมาก เราต้องเอามันคืนมา ไม่อย่างนั้นเราจะไม่สามารถให้คำอธิบายกับผู้อาวุโสสูงสุดได้ เนื่องจากเชื่อมโยงกับสิ่งนี้ทั้งหมด ข้าจะจัดการเขาเอง” มีเจตนาฆ่าอย่างเย็นชาในน้ำเสียงของห้วยอัน
“เบื้องบนนั้นไม่ได้สืบหาเรื่องการสูญเสียลูกประคำโลหิตและลูกประคำวิญญาณ มีบางอย่างแปลก ๆ อาจมีบางสิ่งซ่อนเร้นที่เราไม่รู้ ห้วยอัน ข้าคิดว่ามันจะดีที่สุดถ้าเจ้าไม่ทำอะไรด้วยความประมาท” ผู้อาวุโสเซินเตือนด้วยเจตนาดี
การสูญเสียลูกประคำโลหิตและลูกประคำวิญญาณทำให้เขาและยี่ฮัวเยว่เสียใจด้วยเช่นกัน เนื่องจากลูกประคำทุกเม็ดเล็ก ๆ จำนวนน 18 เม็ดนั้นควบแน่นมาจากความพยายามของพวกเขา ลูกประคำแต่ละเม็ดมีความสำคัญกับพวกเขาอย่างมาก แม้ว่าพวกเขารู้ว่าผู้อาวุโสสูงสุดต้อง
