ั้นเองเสียงแก่ ๆ ก็ดังขึ้นมาจากนอกห้องลับ เสียงนั้นเต็มไปด้วยความเคารพ
ชายชุดดำได้ปรากฏตัวขึ้นด้านนอกห้องลับ
ตาของชายแก่ผู้นี้ดูไร้ขอบเขตราวกับว่ามีอีกมิติซ่อนยู่ด้านใน กฎที่ไร้ขอบเขตนั้นทับซ้อนอยู่ในตาของเขาราวกับว่ามันคือเส้นทางของโลก มันราวกับจักรวาลที่น่ากลัวกำลังหมุนวนอยู่ด้านใน
ยิ่งกว่านั้นพลังที่ชายแก่แผ่ออกมาก็เพียงพอทำให้โลกต้องตะลึงได้
ชายแก่ผู้นี้แข็งแกร่งอย่างมาก !
แต่เขาได้ยินอยู่หน้าห้องลับด้วยท่าทีสุภาพพร้อมกับก้มหัวให้ ใบหน้าของเขาได้แสดงความเคารพออกมา
“เกี่ยวกับสาขาที่ราบเมฆาหรือ ? ” เสียงในห้องลับดังขึ้นมา
“ถูกต้อง นายท่าน ข้าเพิ่งจะได้รับข่าวมากว่าลูกประคำวิญญาณและลูกประคำโลหิตของสาขาที่ราบเมฆาที่ใช้เวลาอัดแน่นพลังมาหลายปีถูกชิงไปโดยผู้ที่อยู่ขั้นบรรพกาลที่เราไม่รู้ตัวตน” ชายแก่พูดขึ้นมาด้วยความสุภาพ
“ข้ารู้แล้ว เจ้าไปได้แล้ว ภารกิจของสาขาที่ราบเมฆาเสร็จสิ้นแล้ว” ชายในห้องลับพูดขึ้นมา
ชายแก่แปลกใจเมื่อได้ยินแบบนั้น หลังจากนั้นเขาก็โค้งให้และพูดขึ้น “ข้าเข้าใจแล้ว ! งั้นข้าขอตัว” เมื่อพูดจบชายแก่ก็ได้หายตัวไป
ในห้องลับ ชายที่มีนัยน์ตาสว่างได้พึมพำออกมาอีกครั้ง “เมื่อหินปีศาจชั้นฟ้าได้ปรากฏขึ้นมาในโลกเซียน พวกนั้นก็ต้องมาด้วย เฮ้อ น่าเสียดายที่ร่างหลักของข้ายังโดนกักขังอยู่ ร่างเทียมนี้ไม่อาจจะเดินทางไปยังที่ราบเมฆาได้ “
ชายแก่ได้เดินมายังห้องโถงหลังจากที่ออกมา มี