ไม่อาจจะใจเย็นได้แบบนางฟ้าเฮายู่ พวกเขาต่างก็ใจหล่นวูบและใบหน้าที่เคร่งเครียด
“ไม่มีเวลาแล้ว ข้าต้อบลองดูว่าข้าจะผ่านเข้าไปได้หรือไม่” ฮุสตันพูดขึ้นมาด้วยท่าทีเด็ดเดี่ยว เขาไม่ได้สนใจที่ทุกคนคิดจะห้ามเขา เขาได้เข้าไปในค่ายกลโดยไม่หันกลับไปมอง
นอกจากความจริงที่เขาต้องการจะทำลายแผนการของลัทธิปีศาจชั้นฟ้าในการสร้างลูกประคำโลหิตและลูกประคำวิญญาณ มันยังมีอีกองค์ประกอบที่ทำให้เขาทำแบบนี้นั่นคือจิตวิญญาณของหินนี่
ฮุสตันเข้าใจว่ามันมีบางอย่างที่สำคัญสำหรับจิตวิญญาณที่นี่ผ่านการสื่อสารกับจิตวิญญาณ ในเวลาเดียวกันมันก็ถือว่าเป็นผลดีต่อตัวเขา
ด้วยหินในหัวนี้ ฮุสตันได้ใช้ทักษะปีศาจชั้นฟ้าออกมา กลิ่นอายปีศาจห่อหุ้มตัวเขาไว้และเขาก็ได้เข้าไปในค่ายกลสังหารที่ปกป้องบ่อเลือดเอาไว้
ทันทีเที่เขาก้าวเท้าเข้าไปยังค่ายกลสังหาร จิตอาฆาตอันน่ากลัวได้แผ่ไปโดยรอบ แค่จิตสังหารนี้ก็แทบจะฉีกฮุสตันเป็นชิ้น ๆ ได้ ถ้าไม่ใช่เพราะทักษะปีศาจชั้นฟ้าและหินบนหัวเขาแล้ว เขาคงทนจิตสังหารนี้ไม่ไหว
เจี้ยนเฉิน, เฉินเจี้ยน และพยัคฆ์ศักดิ์สิทธิ์ ต่างก็ยืนอยู่นอกค่ายกลสังหารและมองไปที่ฮุสตันด้วยความกังวล แต่พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อเห็นว่าค่ายกลไม่ได้โจมตีฮุสตัน เขาเดินทางเข้าไปต่อได้ด้วยความยากลำบาก
ในเวลาเดียวกันทั้งสามกลับรู้สึกอึดอัดใจ ทำไมค่ายกลสังหารแบบนี้ถึงได้ทำอะไรฮุสตันไม่ได้ ?
นางฟ้าเฮายู่ม
