่าง “
“เจี้ยนเฉินวิ่งมารึ ? เขาต้องการอะไร ? ”
ทั้งสองคนต่างก็พากันสงสัยขึ้นมา
ไม่นานรถม้าก็หยุดและทั้งสองก็ได้ลงมาจากรถม้า พวกเขาลอยอยู่ในอากาศและมองไปที่เจี้ยนเฉินที่กำลังวิ่งเข้ามาหา
เจี้ยนเฉินป้องมือให้องค์ชายห้าก่อนจะบอกกับองค์หญิง “องค์หญิงไทอัน เราไปข้าง ๆ เพื่อพูดคุยบางอย่างกันได้หรือไม่ ? ”
องค์หญิงพยักหน้าก่อนจะบินออกไปพร้อมกับเจี้ยนเฉิน
องค์ชายห้ายืนกอดอกมองทั้งคู่ด้วยความสงสัย เขาพึมพำกับตัวเอง “แปลกจริง ๆ เจี้ยนเฉินกลับมาหาเชียนซุยทำไมกัน ? ”
ไกลออกไป เจี้ยนเฉินได้สร้างโล่พลังเพื่อกันเสียงก่อนจะเอากล่องออกมาจากแหวนมิติ เขาได้พูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “องค์หญิงไทอัน มันมีบางอย่างที่ข้าอยากขอให้เจ้าทำให้ข้าที โปรดส่งกล่องนี้ให้กับจักรพรรดิซีหรือไม่ก็จักรพรรดินีด้วย”
องค์หญิงรับกล่องมาด้วยความสงสัย นางตรวจสอบมันก่อนจะถามด้วยความสับสน “เจี้ยนเฉิน นี่อะไรกัน ? ”
“ถือว่าเป็นของขวัญสำหรับจักรพรรดินีและจักรพรรดิจากข้า พวกเขาอาจจะชอบมัน แต่เจ้าต้องให้จักรพรรดินีหรือจักรพรรดิดูมันด้วยตัวเองว่ามีอะไรอยู่ด้านใน” เจี้ยนเฉินพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึมราวกับว่าเขาบอกบางอย่างที่สำคัญอยู่
“ได้ ข้าจะเอามันไปมอบให้กับท่านลุงและท่านป้าด้วยตัวเอง” องค์หญิงพูดขึ้นก่อนจะกลับไปยังรถม้าแล้วกลับไปพร้อมกับองค์ชายห้า
เจี้ยนเฉินยังไม่ได้กลับไป เขาลอยอยู่บนท้องฟ้าและมองตามจนกระทั่งรถม้าหายไป เขาคิดกับตัว
